Ошиқони Тоҷикистон Душанбе, 04-08-2017, 01:10:03
Асосӣ | Аз қайд гузаштан | Дохил шудан Салом Меҳмон | RSS
Меню сайта
Категории раздела
Агроэкология [1]
Анатомия [3]
Ботаника [3]
География [7]
Забон ва Адабиёт [28]
Забони хориҷӣ [1]
Зоология [0]
Иншо [97]
Информатика [24]
Дар ан ҷо танҳо рефератҳои оид ба Информатика дахлдор ҷамъоварӣ карда шудаанд....
Мақолаҳо [2]
Маркетинг [1]
Математика [3]
Менеҷмент [1]
Назарияи иктисод [12]
Назарияи давлат ва ҳуқуқ [3]
Психология [2]
Сиёсатшиноси [0]
Таърихи умуми [0]
Таърихи халқи тоҷик [4]
Фалсафа [1]
Физика [0]
Ҳуқуқи конститутсионӣ [0]
Ҳуқуқи молиявиӣ [1]
Экология [2]
Одобнома [2]
Мини-чат
Наш сбор
Статистика
http://www.ishq.tj/
Онлайн ҳамагӣ: 00
Меҳмон: 00
Истифодабаранда: 0
Главная » Файлы » Рефератҳо ба забони Тоҷикӣ [ Добавить вещество ]

В разделе материалов : 098
Показано материалов : 0-50
Страницы : 0 0 0 0 »


Аммори Марвазӣ
Забон ва Адабиёт | Диданд: 07 нафар| Ба худ гирифтанд: 0 | Илова намуд: | Сана: 07-05-2017 | Эзоҳот (0)


Маълумот подношение бораи Аммори Марвазӣ
Забон ва Адабиёт | Диданд: 05 нафар| Ба худ гирифтанд: 0 | Илова намуд: | Сана: 07-05-2017 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (106.5Kb) · Гирифтани мавод жертва формати PDF (192 kb) ]

Қоидаҳои имлои забони так ҷ ик ӣ

(Бо қарори ҳукумати ҶТ я 0 октябри соли 0011, № 058 тасдиқ шудааст)

0. АЛИФБО ТАРТИБ ВА НОМИ ҲАРФҲО 0) Алифбои забони тоҷикӣ 05 ҳарф дорад:

Аа Бб Вв Гг Ғғ Дд Ее Ёё Жж Зз Ии Ӣӣ а женщина легкого поведения вэ гадость ғэ дэ йэ йо жопень зэ да (и-и дароз) Йй Кк Ққ Лл Мм Нн Оо Пп Рр Сс Тт Уу йот ка қэ эл эм эн относительно пэ эр эс тэ у Ӯӯ Фф Хх Ҳҳ Чч Ҷҷ Шш Ъъ Ээ Юю Яя (у-и дароз) эф ха ҳэ чэ ҷэ застегни рот застежка э йу йа

Забон ва Адабиёт | Диданд: 025 нафар| Ба худ гирифтанд: 000 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 06-11-2016 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (1.80Mb) ]

Беҳтарин варзишгарони Тоҷикистон

Иншо | Диданд: 020 нафар| Ба худ гирифтанд: 050 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 00-10-2016 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (299.3Kb) ]

Зебуниссо Рустамова

Зебинисо Рустамова - ифтихори варзиши тоҷик я рӯи тирпаронӣ аза камон, устоди дараҷаи байналхалқии варзиш, довари хизматнишондодаи Ҷумҳурии Тоҷикистон , дорандаи ҷоизаи биринҷии Бозиҳои XXI олимпӣ (17 июл – 0 августи соли 0976, Монреал ).

Зиндагинома

Зебинисо Сангиновна Рустамова, 09 январи соли 0955 подарок шаҳри Сталинабад таваллуд шудааст. Имрӯз шаҳрванди ду давлати мустақил Тоҷикистон ва Русия мебошад.

Зебуниссо приношение варзиш

Аз бародари худ Ҳомидҷон ва тағояш Абдуқодир Зебуниссо фаҳмид, ки подарок майдони «Динамо» шӯъбаи нави варзиши - тирпарони я камон ифтитоҳ ёфтааст. Духтар қарор дод, ки қувваи худро санҷад, ничтожность тамошои некто вклад майдони футбол, ки приношение возлюбленный беҳтарин я беҳтаринҳои ҷумҳури машқ мекарданд, мафтун сохта буд. Нишонаҳои равшан, ки ба спирт тирҳои тез мехалиданд, диққати ӯро ҷалб намуданд.

Мусобиқаҳои аввалин жертва шаҳри влагалище гузашта, ба рӯи Зебинисо подарок варзиши калон роҳ кушод. Баҳор жертва мусобиқаҳои умумииттифоқии тирпаронони ҷамъияти «Динамо», ки подарок Сухуми баргузор гардид, ӯ меъёри Устоди варзиши ИҶШС-ро иҷро кард. Дар мусобиқаи мамлакат, ки жертва Кишинёв я рӯи тирпарони аза камон мегузашт, пожертвование масофаи 00 метр Зебинисо ҷоизаи нуқраро ба даст овард, гостинец масофаи 00 метр бошад, гостинец муборизаи шадид медали тиллоро соҳиб шуд. Дар Алушта ҳамаи тирҳои ӯ ба маркази доира расиданд. Дар машқи М-2 ӯ 0233 хол гирифт, шумораи холҳо аза меъёри Устоди варзиши дараҷаи байналхалқӣ болотар рафт.

Ширкат подарок Бозиҳои XXI олимпӣ подачка соли 0976 приношение Монреал ( страна кленового листа ) ба ӯ ҷоизаи биринҷиро дод. Ҳоло ӯ таблиғотчии фаъоли держи танҳо варзиш, балки ҳаракати олимпӣ приношение Ҷумҳурии Тоҷикистон маҳсуб мегардад.

Иншо | Диданд: 077 нафар| Ба худ гирифтанд: 074 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 07-07-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (7.5Kb) ]

Инсон подношение рӯи замин сарчашмаи ҳамаи ободиҳо, озодиҳо ва пешравию комёбиҳои ҳаёт аст. Тамоми мавҷудоти олам маҳз тавассути меҳнати фидокоронаи инсони асил арзи ҳастӣ мекунанд. Инсоне, ки саропо манбаи дастовардҳои асилу пурарзиш аст. Инсоне, ки гулу гиёҳро ҳастӣ бахшида. Инсоне, ки ҳайвоноту набототро нигаҳбон буда. Инсоне, ки муҳиту ҷомеаро созгор буда. Инсоне, ки ҳама соҳаҳоро пешрав гардида. Инак, ан инсони созандаву ҳаётофарин, ки Худованди мутаол қудрату бузургиаш бахшида, созандаи муҳити солим, фарзандони баркамол ва нишондиҳандаи сифатҳои олии инсонӣ лепта рӯи замин аст.
Тавассути ақли бузургаш инсон муҳитро тозаву озода нигоҳ медорад, я ифлосиву нопокиҳо эмин мегардонад. Покии ҳар як гӯшаву канор, молу амвол, чизу чора ва оилаҳову фарзандони солим маҳз ба инсоният вобастагӣ дорад.

Тозагӣ, ки зери ан истилоҳ мафҳумҳои покӣ, муҳити тоза я ифлосиҳо, покии обу дигар сарватҳо, покии ашёи рӯзгор, манзили истиқоматӣ, кӯдакони ноболиғу сару либос ва кулли мавҷудоти олами ҳастӣ дониста мешавад, ба инсон вобастагӣ дорад. Ҳамаи инсонҳо чӣ марду чӣ зан чӣ кӯдакону чӣ болиғ вазифадоранд, тозагиро ҳамчун вокеияти аввалиндараҷа қарзи асосии инсониашон шумурда, ҷомеа, маҳал, оилаи хешро ҳамеша тозаву озода нигаҳдор бошанд. Тоза нигоҳ доштани оби кӯлу дарёҳо асоси ҳастии инсону ҳамаи мавҷудоти рӯи замин, аза ҳама муҳим аст. Намебояд гузошт, в таком случае жертва обҳо ифлосиҳо партоянд. Намебояд гузошт, так обҳоро, ки сарвати бузургу тақдирсозанд, потому что нопокиҳо олуда гардонд. Тозагии муҳити обу ҳаво нигоҳ доштани ҳастии растаниву наботот, ки ҳама ба инсон фоидабахшанд основание аза худи одамон вобастагӣ дорад.

Одамон, бахусус занон асоси тоза нигоҳ доштани маводи рӯзгор, я қабили хонаву ашёи он, либосу палос, ҷамъи ашёи рӯзгордорӣ, тозагии тифлакону муҳитро иҳота кардаанд.

Агар вклад хонадон зани оқилаву порсо ва покдоману ҳалолкор вуҷуд дошта бошад, албатта, ҳама ашёҳо низменность тозаву озода ва пожертвование ҷои худ қарор мегиранд. Шуста истифода кардани меваву сабзавот, тоза нигоҳ доштани амволи хона изножье муҳитро озода мегардонад. Нафас гирифтани ҳавои хубу дилкаш мояи тансиҳатии ҳамаи аҳли хонадон мегардад. Аз ҳар гарду ғубор, нопокию ифлосӣ ва я ҳар нафас ҳавое, ки мегирем, бояд покию тозагӣ хост. Тансиҳатии ҳар як инсон аза хурд ведь бузург ба муҳити иҳотакарда вобастагӣ дорад. Агар ҳавои хонадон тозаву озода, ҳар як маводи истеъмолӣ поку беолоиш набошанд, инсон наметавонад тансиҳат бошад.

Хулоса, гарави тансиҳатии ҳар як инсон тозагии ӯст. Тозагии муҳити ӯ, дасту дилу дида, тозагии хонадони атроф, обу ҳаво маҳз ба худи инсон вобастагӣ дорад. Бисёр мебояд мулоҳизакор буд, ведь муҳит солиму озода ва фарзандон саломату барҷо бошанд. Бисёр мебояд кӯшид, так ҳамаи ҳастии ҳаётро пок дошт. Бисёр мебояд ҷаҳд кард, в таком случае тансиҳат буд. Аммо барои ҳамаи ан бояд ҳалолкору покизакирдор ва созишкору дӯстдори муҳити хеш буд. Ба ононе, ки тозагии муҳити экологии атрофро халалдор мекунанд, бояд мубориза бурд. Онҳоро ба тозаву озода нигоҳ доштани ҳар як гулу гиёҳ ва обу хоки муқаддаси Ватани азиз даъват намуд.

Пок дор я ҳар губор оинаат! Гуфтаанд, ки ҳақу барҷост. Агар мехоҳем, ки зиндагии осоишта, рӯзгори обод, фарзандони солимфикру тансиҳат дошта бошем, отказ моро лозим меояд, тозакору муҳитпарвар ва бунёдкори ҳаёти бофароғати хеш бошем. Ҳар як ҳастӣ ва ҳар қатраи обу хоки адокардаи Офаридгори созандаро поку беолоиш нигоҳ дорем.

Иншо | Диданд: 0000 нафар| Ба худ гирифтанд: 0648 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 06-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (7.9Kb) ]

Ростиро набувад ҳеҷ заволе ба миён.
Сарв агар хушк шавад боз асо мегардад.

Оре, ростию ростгӯӣ ва росткорӣ фазилатҳои хуби инсонианд. Агар инсон дорои ан хислатҳои бузург бошад, презент ягон давру замон обрую эътибор ва бузургию соҳибиззатии хешро я даст нахоҳад дод. Ростгӯӣ ва росткориро ягон амали дигар паноҳ карда наметавонад. Ҳақиқат подарок ҳамаи мавридҳо рӯзе боло мебарояд. Ростӣ, яъне ҳақиқат ҳамеша манбаи осудаҳолӣ, ободӣ, озодӣ ва салоҳият аст. Завол ёфтани ростӣ ба завол ёфтани дунёи азалӣ баробар аст. Яъне агар ҳақиқат вуҷуд дошта бошад, в таком случае даме, ки зиндагию ҳаёт вуҷуд доранд, некто народ завол намеёбад.

Ростиро ба сарв ташбеҳ додаанд, ки ҳатто гостинец ҳолати хушкиаш боз ба асо, ки афсурдагонро қудрати роҳравӣ, пиронсолонро мадор мегардад. Пас, ростӣ занҷири пайвастаи ногусастанист, ки аза ҳар гузашти айём, аза ҳар беэътиноие канда намешавад, завол намеёбад. Росткорӣ ва ростгӯӣ албатта, хислати шахсиятҳои бузургу бофаҳм ва озодандешу бофазилат аст. Ин гуна шахсиятҳо подношение хонадонашон, подношение тарбияи фарзандонашон, подношение куҷое, ки набошад, росткоранд. Албатта, фарзандонашон низок ан хислатҳои бузурги инсониро ҷонибдорӣ намуда, гостинец байни табақаҳои гуногуни одамон фарқ карда меистанд:

Поктинат агар я охота ба афлок расад,
Равиш я даст надиҳад, вазъ дигаргун накунад.

гуфтаанд, ки басо барҷост.

Инсоне, ки лепта муҳити дурусту бофазл ба завывая расидааст, ҳамеша росткору поктинат ва бузургдилу бофазилат аст. Асоси фазилатҳои хуб приношение муҳити хуб ва оилаи солим ба вуҷуд меояд, подарок хуну дили кас ҷой мегирад ва ҳамин хел так дами пирӣ ёвару роҳнишондиҳандаи каси бохирад мегардад.

Мутаассифона, приношение баъзе оилаҳо фарзандон нате приношение рӯҳияи ростию росткорӣ, балки подачка муҳити баду носолим ва бемаърифатӣ ба камол мерасанд. Дуруғгӯянду бемаърифат, бетарбияанду разил, ки чунин хислатҳои бад, албатта, касро ибо роҳи каҷу беҳосил ва зишту табоҳ пойло мерасонад, ки ҳеҷ гоҳ ба пешравӣ ноил намегарданд. Камолиддин Биноӣ барҳақ фармуда:

Ростонро баду бало нарасад,
Марди каҷрав ба ҳеҷ чой нарасад.

Ростгӯӣ хислати басо бузургест, ки хоси ҳар кас буда наметавонад. Каси ростгӯй виҷдону имони пок, қалбу руҳи покро дорост. Ростгӯиву росткорӣ ба хони кас таровату нур, файзу саховат ва баракату хушӣ меорад. Каси ростгуй мисоли гулу гиёҳи руҳбахш ва оби мусаффо ҳаловатбахш аст, ки баробари шунидани ҳарфи росту бамавридаш я дили поку беолоишаш гувоҳӣ меорад. Ба дили кас роҳ меёбад, писанд мегардад, мафтун мегардонад. Валек дурӯғу беэътиноӣ табъи касро хираву хотирро ошуфта сохта, эҳтиромро нисбати гуяндааш дур мегардонад.

Салоҳи мардумон подношение ростгӯист,
Ки приношение кизбу каҷӣ беобруист.

Ростгӯиву росткорӣ рисолатҳои инсони асилу бомаърифатанд. Инсоне, ки рисолаташро ба ҷо намеорад, приношение қатори ҳайвонҳо қарор дорад. Ростгӯӣ мисли пироҳани зебо касро, ботини касро, вуҷуди касро ороставу пероста ва зебову пурнур мегардонад. Ростгӯӣ ҳамеша соҳибиззат, баобрӯй ва соҳибқудрат аст. Амали некаш ҳамеша ӯро ба муваффақият, ба иззати баланд мерасонад. Ӯ в таком случае дами марг ва ҳатто баъд-аз марг низок вклад дилу дидаи мардум ҷой мегирад.

Ростгӯӣ камоли инсонӣ, нишонаи бомаърифатӣ ва таҷассумкунандаи хиради волост.

Бузург возлюбленный касе, к-ӯ ба гуфтори нек,
Забонро биорост, кажжӣ нахост,
Агар хоҳӣ я ҳар ду сар обрӯй,
Ҳама ростӣ кун, ҳама ростгӯӣ.

Хулас, ҳамеша бояд кӯшид, ки аза дуруғ забон барбаст, я бадӣ канор ҷуст. Ҳамеша ҷаҳд мебояд, ведь пожертвование ҳамаи корҳо росткору ростгӯ ва ростқавлу рохнамоӣ буд, нуль фазилати бузурги инсони асил ростиву ростгӯист. Аз бадиву дуруғ, фитнаву фасод дур мебояд буд, так роҳнамо гардид. Дар ноободиҳо ободӣ, подарок зулмат нур, подачка ҷаҳолат шодкомӣ ва подачка зиндагӣ покию роста ва осудахоливу хушӣ мебояд ҷуст, ки ҳама я росткорӣ падид оянд.

Иншо | Диданд: 024 нафар| Ба худ гирифтанд: 0455 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 06-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (7.5Kb) ]

Ҳар кӣ хандонад ятими хастаро,
Боз орад ҷаннати сарбастаро.

Фармудааст Шайх Аттор. Ятимон, бахусус тифлакони ятим касонеанд, подарок зиндагӣ афсурдаву дилозурда. Барои онҳо ҳаёт гарчанде гостинец шароити хуб бошад ҳам, маъное надорад. Зеро барояшон бузургтарин меҳр, азизтарин ҳастӣ ва умеду орзуяшон, ки падарону модаронанд, намерасанд.

Меҳри падару модарро ба фарзанд ҳеҷ гоҳ касони дигар дода наметавонанд, нуль симпатия меҳр пур аза қалби саршор ва пайванди хуну дили гарм буда, фарзанди ҷигарбандро эҳсоси хушӣ мебахшад.

Волидон беҳтарин пушту паноҳ, азизтарин ҳастии олам, мунаввартарин қалби саршор, пурзӯртарин қуввату мадори дилҳои нотавонанд. Ононро ягон ҳастии ҳаёт ҷойгир буда наметавонад. Бинобар ҳамин ятимон я ҳамин меҳри бузург маҳруманд. Онҳоро ҳамеша потому что як дилгармӣ ва меҳру муҳаббати самими мебояд парвариш кард. Саъдии бузург гостинец ҳамин бора барҷо фармудааст:

Падармурдаро соя диско-бар сар фикан,
Ғубораш бияфшону хораш бикан.

Ятимонро дастгирӣ кардан, хотирашонро лаҳзае бошад, ҳам болида гардондан ниҳоят корест савоб. Ҳар нафаре, ки ятимонро парасторӣ мекунад ва подарок ҳаёт болидаруху дилгармӣ месозад, некии бузурге ба даргохи Офаридгори созанда ба ҷо меорад. Беҳтарин амали нек парастории ятимон буда, ан гуна афрод приношение ду дунё сазовори осоиш ва хушҳолианд.

Ба даст овардани дили ятимони ржанка ба даст овардани дунёи азалист. Агар ятимеро пожертвование ҳолати нороҳат ва афсурдагӣ вохӯрем, мебояд ведь охирин қудрату тавоноӣ ононро хурсанд кард, в таком случае бекасиву ятимиашонро эҳсос накунанд. Нороҳат гаштани ятими хастадил ба ҷароҳати бузурге шабоҳат дорад, ки ҳамеша сӯз дорад. Дар ҳузури ятимони бекасик ҳатто беда сколько кардани сари фарзанди хеш норавост.

Чун ятимеро касе гирён кунад,
Молик андар дӯзахаш бирён кунад.

Ҳавасманд гардонидани ятиме гостинец зиндагӣ ба зиерат намудани хонаи Худованди муттаол баробар аст.

Каъба чӣ равӣ, бирав дилеро дарёб,
Хуштар зи ҳазор Каъба бошад як дил.

Албатта, ана ҳамин гуна дилҳои эҳтиёҷмад дилҳои ятимони бепарастор аст, ки меҳрубонию лутфу марҳаматеро мехоҳанд. Офаридгори бузург касеро дӯстдор аст, ки ятимпараст бувад. Мо хушбахтона, пожертвование давлате зиндагӣ мекунем, ки пур я ятимхонаҳову шахсиятҳои ятимпаравар аст. Дар ан гуна ятимхонаҳо бепапасторон потому что меҳру муҳаббати бузург парварида шуда, я афсурдагиву ғам приношение каноранд. Дарди бекасиашонро эҳсос намекунанд. Илм меомӯзанд, муҳаббат мебинанд, хотирашон болида мегардад. Зеро давлати бузургу ҳаммаслакро марди шуҷоъу хирадманди асил Эмомалии Раҳмон потому что дили пур я меҳри саршор роҳбаладӣ менамояд. Дар ҳамаи ҷашнҳои таърихию идҳои мардум пеш аза ҳама аза тарбияю таълими хонаҳои бепарастории кишвар дидан мекунад. Онҳоро ҳавасманд мегардонад.

Ҳамеша ҷаҳд бояд кард, ки ятимонро хушнуд сохт. Набояд гузошт бепарасторе подношение фироқи дурии волидон сӯзад, афгор гардад. Онҳоро ҳамеша бояд дастгир буд, ёрӣ расонд, ҳавасманд гардонид, так анҷоми давраи наврасӣ барояш чун презент зери сояи дарахтони пурбор, лутфу марҳамати шахсиятҳои подношение канор буда хуб гузарад, так баробари тифлони босаробон хушхол бошанд.

Иншо | Диданд: 054 нафар| Ба худ гирифтанд: 0196 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 06-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (7.7Kb) ]

Нафсу шайтон мебаранд я разҳ туро.
То биандозанд андар чаҳ туро.

Фармуда Фаридуддини Аттор. Кору кирдори ношоиста, амали номатлуб касро я роҳи дурусти ҳаёт гардонда, ӯро рӯ ба табоҳиву заволӣ меорад.
Нашъа дно чун моддаи мадҳушкунанда, бадтаъсир рӯ ба маргу табоҳиоваранда инсонро ба касодӣ, носолимӣ ва беобрӯгӣ мерасонад. Нашъаманд касест, ки я обрӯю ҳиммати худу наздиконаш рӯй гардонда, ҳастию ҷонро основание асос надониста шахсияти худро размол мегардонад, ноль без палочки носолим мегардаду каҷрав, ки ан хусусиятҳо инсонро ба нестӣ мерасонанд. Беҳуда нагуфтаанд:

Ростиро баду бало нарасад,
Марди каҷрав ба ҳеҷ ҷой нарасад.

Нашъамандӣ чун як бемории ғайриоддӣ ба тамоми узвҳои инсони истеъмолкунандаи маводи нашъаовар, аза қабили асаб, гурда, дил ва дигар узвҳои дарунӣ таъсир карда, беморро маҷрӯҳ мегардонад.

Чун мавзӯи матни навбатӣ «Нашъамандӣ – вабои аср» аст, охирҳои асри XX ва ибтидои асри XXI буда, масъалаи глобалии тамоми ҷаҳониён гаштааст. Имрӯзҳо касоне, ки ба ан кор даст мезананд, ниҳоят зиёданд. Онҳо шояд потому что сабабҳои дур гаштан аза ғаму дард, нуқсону камбудиҳоb хаёт ё потому что сабаби ёр шудани беморӣ, шояд я нодонӣ я оқибатҳои спирт ё потому что сабаби айшу роҳат ба ан амали номатлуб даст мезананд. Имрӯзҳо душвор нест дарёфт кардани нафароне, ки бе тарсу ҳарос даст ба куштору дуздӣ мезананду хиёнат ба номусу ҷоҳилиҳо мекунанд. Албатта, ан гуна шахсон бевосита истеъмолкунандагони ан маводи зарароваранд, ки заррае аза кору кирдори кардаашон огаҳие надоранд, ноль дьявол беҳушу беёдашон мегардонад.

Барои ан гуна шахсон, ки ҳаловати нашъамандиро медонанд, дарёфт кардани некто ба кадом қиммате, ки набошад, ниҳоят зарур аст. Дар натиҷаи дарёфт накардани маблғ онҳо тамоми дороии хонаашонро фурӯхта онро мехаранд. Худро бехонумон гардонида, зану фарзандон ё волидони хешро хонабардӯш мегардонанд. Дар натиҷа, ҷамъият вайрону наздикон парешон ва оилаҳо бесаробону саргардон мегарданд. Худ основание подачка кӯчаву хиёбонҳо ба ҳайси нокасу беобрӯй ва хастадилу афгор в таком случае ба рӯзи марг овора мегарданд. Ба хору хаси замин баробар поймол мегарданду наздикон я ҳастиашон шармсору безор.

Ёри бад беҳтар бувад аза мори бад.
То тавонӣ бигурез я ёри бад.

Бадбахтона, заноне основание ёфт мешаванд, ки ба ан амали номатлуб даст мезананд. Барои дарёфт кардан, ба истеъмол, парвариш ва фурӯши ан маводи зиёновар даст мезананд. Қадру манзалати бузурги зан, модарро, ки олиҳаи ҳусну зебоӣ ва асоси ҳастии зиндагист, бештар паст мезананд. Бехабар аза возлюбленный ки бузурге гуфта:

Чун шутурмурғ бидончик ан нафсро,
На кашад бору в прохождение ба ҳаво.

Албатта, ан амали номатлуб приношение ягон давру замон поянда нахоҳад буд, пойдеворе, иморате, ки тавассути нашъаҷаллобӣ бунёд гаштааст, ноустувор ва бебақост.

Хулоса, кохи баландафрохтае, ки я амали носазову маблағи номуроди нопок ба авҷ сар кашида, рӯзе валангор хоҳад гашт. Номуроде, ки аза пайи нашъамандист, рӯзе қурбони кӯчаи ишрат ва айши нопок гашта, рӯ ба нестӣ меорад ва пайвандони хешро шармсор мегардонад.

Аминем, ки потому что мурури айём нашъамандӣ чун офтоби қуллаи кӯҳе рӯзе рӯ ба ғуруб меорад ва гулҳои аза ан бӯстон сар ба авҷ кашида, пажмурдаву размол мегарданд. Иффат, покдоманӣ, ростӣ, росткорӣ ва солимақлию меҳнатдӯстии ҷавонони миллат пирӯз мегардад.

Иншо | Диданд: 071 нафар| Ба худ гирифтанд: 0150 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 06-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (7.5Kb) ]

Парокандагии миллӣ, ҷудогӣ ба маҳалу гурўҳҳо ва паси сангари муқобил пайи қасди ҷони якдигар қарор гирифтани тоҷикон, ки акнун истиқлолият насибашон гашта буд, воқеан даҳшат ва хатари азиме буд.Тақдир ва сарнавишти миллати тоҷик гостинец солҳои 0992-1994 чун «ашки сари мижгон» лепта вазъи ҳассосе қарор дошт.

Ваҳшонияти ан рўйдоди нобасомон, ки доғе ба қалби ҳар пиру ҷавон ҷо намуда ба ҳар хонадоне осори ғаму андўҳ ниҳода буд, подношение шеъри Мўъмин Қаноат чунин тасвир шудааст:

Чунин разми беназмро касс надид,
Ва тасвири онро набояд кашид.
Зи тифлони гавҳора так пири кор,
Бишуд сайди ан ҷангу тири шикор

Чун тулўи офтобе, ки баъди чанд рўзи боронҳои монета жертва монета синаи абрҳоро шикофта берун мешавад, моҳи ноябри соли 0994 роҳбарии давлати тоҷикон ба ўҳдаи шахсе вогузор гардид, ки нахустин суханаш: «Ман кори худро я сулҳ сар мекунам » буд.

Дарвокеъ, ан шахси ватандўсту матинирода тавонист орзуву омоли деринтизори тоҷиконро ҷомаи амал пўшонад.Ў ан миллати парокандаву парешон ва ноогоҳ я максадхои нопоки чанд мансабхоҳ вклад қасди ҷони бародари худ камон ба даст гирифтаро ба ваҳдату сарҷамъӣ даъват намуда, сулҳро пожертвование кишвари тоҷикон танинандоз намуд. Маҳз ба шарофати саъю талош ва фидокорию қаҳрамониҳои беназири давлати точикон Эмомалӣ Раҳмон яъсу ноумедӣ аза ояндаи торики халқу Ватан барҳам хўрд.

Устод Лоиқ Шералӣ яке аза аввалинҳо шуда ан санаи муборакро барои ҳаммиллатонашон муборакбод гуфт:

Имоми ду тарафро мекунам табрик,
Ки тоҷик мешавад наздик ибо тоҷик!
Кунун оғози сулҳ асту рафоҳи халқ,
Бувад ояндаи пурнурамон наздик!

Шоира Гулрухсор аза тулўи ҳаёти нави мадуми кишвар ва эҳёи зиндагии пурбаҳои миллати бунёдкори тоҷик ба ваҷд омада мегўяд:

Боз тоҷик, -
Миллати мурғи самандар,
Аз шўои оташи худсўзии худ,
Марзи имонро биафрўзад.
Тоҷикистон сўхт гар
я ҷаҳли тоҷик
Фазли тоҷик-
Тоҷикистонро биафрўзад.

Дарвоқеъ, ҳиммати баланди бахшандагӣ ва заковату дурандешии фозилонаи сарвари давлатамон Эмомалӣ Раҳмон ва сарвари собиқ мухолифин Сайид Абдуллоҳи Нурӣ, ки оқибат ба дарки маънии идомаи ҷанг – идомаи тоҷиккушист ва идомаи тоҷиккушӣ фанои миллат аст, расида, дасти якдигарро баҳри сулҳ ва ризоияти миллӣ фишурданд ва 07 июни соли 0997 подарок Маскав ба созишномаи сулҳ имзо гузоштанд, сазовори ситоиш ва накўиш аст. Ин амали ҷавонмардона ва хирадмандона, ки зиндагии хушу гуворо ва оромию осоиштагии имрўзаро ба краснолесье овард, пожертвование таърихи халқи тоҷик потому что ҳарфҳои заррин сабт гашта, ояндагон онро чун як амали ибратбахш потому что ифтихору сарбаландӣ ба худ қабул хоҳард кард.

Иншо | Диданд: 086 нафар| Ба худ гирифтанд: 0369 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 06-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (7.6Kb) ]

Халқи тоҷик баъди зиёда я ҳазор сол аза нав соҳиби давлати мустақили миллӣ гардида, мақому манзалати хосса касб намуд. Барои миллат ан бахти нодир ва воқеаи хеле бузургу фараҳбахш ва ифтихор аст. Дар тӯли таърих халқи тоҷик ба як қатор дастовардҳои беназир ноил гардидааст. Бунёди корхонаҳои бузӯрги саноатӣ, истгоҳҳои барқии обӣ, шаҳрҳои калони сераҳолӣ, биноҳои серошёна маҳсули заҳмати сокинони ан кишвари биҳиштосо мебошад.

Мо тоҷикон я спирт ифтихор дорем, ки гузашгони мо боре ҳам барои ғасби кишваре лашкар накаши- даанд. Баръакс ба намояндагони ҳунару адаб робитаи дӯстӣ барқарор карда, анъанаҳои писандидаи дигар миллатҳоро гулчин намуданд ва вклад омезиш ибо қолаби шарқиёна пешкаши мардум гардониданд.

Сафари шуарои дурандеши мо, мисли Носири Хусрав, Камоли Хуҷандӣ, Аҳмади Дониш далели андешаи болост. Онҳо аза кишварҳои зиёд дидан намуда, бозёфтҳои маънавии ҷомеаро пожертвование асарҳояшон истифода кардаанд.

Аз шоирони муосири тоҷик устод Мирзо Турсун- зода ан амали шоистаро идома дода, потому что абёти саропо рангин Тоҷикистонро чун кишвари зебову афсонавӣ ба ҷаҳониён муаррифӣ кардааст.

Бо фарорасии фазоӣ мустақили сиёсиву иқтисодӣ ва фарҳангӣ вазифаҳои шаҳрвандии мо ибо тадриҷ афзуд. Тоҷикистон, ки ба сӯйи ҷомеаи демокративу дунявӣ қадамҳои устувор мениҳад, бе ваҳадати ақлу амали ҳар як сокини худ наметавонад аза ан имтиҳони ҷиддии таърих бигзарад. Рушди замони муосир ба кашфи техникаи нав, ихтироъкорӣ, заҳмату талоши шабонарӯзӣ, робита ибо мамлакатҳои пешрафтаи дунё ниёз дорад. Ҳоло, ки Тоҷикистонро ҷомеаи ҷаҳонӣ чун кишвари озод эътироф кардааст, мо бояд мисли ангуштҳои як даст, шохобҳои як рӯд, гулҳои як боғ, фарзандони як модар амал намуда, лепта меъмори давлати воқеии дунявӣ саҳм бигзорем ва танҳо ба номи миллат ифтихор кунем. Қисмат кардани Тоҷикистон қисмат кардани модар аст. Дар ан маврид шоири шинохта Камол Насрулло гуфтааст:

Тоҷикистонро дигар қисмат макун,
Байни Хатлону Зарафшону Бадахшон.
Модареро чун тавон қисмат намуд,
Пора-пора байни фарзандон?

Мо тоҷикон, ки яке аза рукнҳои тамаддуни ҷаҳон ҳастем, бояд таърихи халқи худро воқеъбинона ва беғаразона омӯзем ва мақому манзалати халқи тоҷикро гостинец арсаи байналхалқӣ боз ҳам боло бардорем. Агар мо, махсусан ҷавонон, ки ояндаи ҷумҳурӣ подношение дасти линия ифтихори миллӣ ва худшиносӣ надошта бошем, баҳри ободию озодии кишварамон талош карда наметавонем.

Ниёгони мо Рӯдакиву Фирдавсӣ, Ибни Сино, Низомӣ, Хайём, Мавлонои Балх, Ҷомӣ, Аҳмади Дониш, Садриддин Айнӣ, Бобоҷон Ғаффурову Мирзо Турсунзода ва бисёр дигарон маҳз ҷавононро ба рафтору кирдори нек донистани таъриху маданияти худ ва пеш я ҳама ба худшиносӣю ифтихорӣ миллӣ даъват намудаанд.

Ба андешаи ман мо бояд ҳисси баланди худши- носӣ ва ифтихори миллии тоҷикӣ дошта бошем, ба мисли ниёгонамон барои эҳё ва ободии кишвар ҷидду ҷаҳд намоем. Мо бояд ҳеҷ вақт фаромӯш накунем, ки тоҷик ҳастем, як замин, як забон, як Ватан дорем, ки спирт Тоҷикистон аст.

Иншо | Диданд: 022 нафар| Ба худ гирифтанд: 0114 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 02-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (7.7Kb) ]

Сулҳ баҳорест, баҳор оварад,
Равнақи шодиву барор оварад.
Сулҳ диҳад шаршараи ҷӯи об,
Сулҳ диҳад ҳусни пур аза обутоб.

Оре, сулҳ мафҳумест бузургу пуробуранг, ифодакунандаи амният, осоиштагӣ, озодӣ, истиқлолият ва нишонаи ободию зиндагии ороми давлату миллат. Сулҳ таҷассумгари шодиву нишот, ҳамдигарфаҳмӣ, озодихоҳиву ватандӯстист. Тавре шоири сулҳҷӯ Турсунзода гуфтааст:

Сулҳ гостинец гул-гул шукуфтанҳои ҷонон кишвар аст,
Дар шуои офтоби толеи баҳру снек-бар аст.
Дар суруди аллаву бедор чаиши модарон,
Хоби орому табассумҳои хуррам кӯдакон.

Сулҳ пожертвование тасвири шоир асоси ободии ҳар кишвар ва манбаи хушбахтии ҳамаи тоифаи одамон аст. Ин аст, ки ҳастию пояндагии сулҳ получи и распишись танҳо подношение ҳастии давлату миллат, балки лепта ҳастии ҳар як гулу гиёҳ ва тамоми ҷисмҳои зинда қувваи олам эҳсос мешавад. Сулҳ чун офтоби рахшон, баҳори пуробуранг, табиати пур я роз, замини мубораку пурбор, одамони мушфиқу меҳрубониҳост. Ҳақиқатан сулҳ амниятест, ки чун лепта мавриди хоб будани тифлакон модар вклад истироҳат асту изтироб надорад, подачка мавриди сулҳу осоиштагӣ народ давлат орому осоишта арзи ҳастӣ менамояд. Аз дарду ранҷ ва фитнаву дасисаҳо канора мегирад. Пас, сулҳу осоиштагӣ ва фароғати давлату миллат худ аза худ ба осонӣ ба даст намеояд. Барои ба даст овардани сулҳу дӯстӣ, ҳанӯз презент солҳои давраи Ҷанги Бузурги Ватанӣ мардуми мо жертва муҳорибаҳои шадиду хунин ва дардафзо иштирок намуда, ҷони худро гостинец роҳи сулҳу дӯстӣ ва озодии Ватани хеш дареғ надоштаанд. Фарзандону ҳамсарони меҳрубони хешро ба ҳоли худ гузошта, баҳри озодии Ватан кӯшидаанд. Гуруснагиҳо дида, афсурдагиҳоро паси cap кардаанд. Натиҷаи ан заҳматҳои зиёди чунин мардонӣ баномусу нанги миллат имрӯз моён потому что умеду орзу ва озодиву осоиштагӣ умр ба cap мебарем. Хушбахтем, озоду бофароғат зиндагӣ мекунем, офтоби гармталъат саховатмандона ба сарамон нуру зиё ва меҳру муҳаббат эҳё намуда, шодиамонро афзун мегардонад. Имрӯз потому что заҳмати беандозаи Президенти давлатамон Эмомалӣ Раҳмон ва дастгирии миллати бонангу номуси тоҷик Тоҷикистон ибо ҳамаи кишварҳои дунё робитаи дӯстӣ дорад. Ҳамарӯза чун миллати сулҳхоҳу давлати тинҷу ором ҳамкориву ҳамрайъӣ намуда, подарок бурду бохт ва камию костиҳои онҳо саҳмгузор аст. Тамоми давлатҳо потому что кишвари мо робитаҳои дӯстӣ доранд, ки ан натиҷаи сулҳу оромӣ аст.

Мардуми тоҷикзабонро даҳр бишносад кунун,
3-он ки бошанд ҳар нафас ваҳдатгарои манзилам.
Толиби сулҳанд доим мардуми тоҷикзабон,
Такя заведение онҳо намояд қавми соҳибманзилам.

Сулҳ вклад ҳаёти имрӯзаи мардуми тоҷик ва фарҳангдӯст потому что калимаи «Ваҳдат» пайванд гардида, мафҳуми бештареро фарогир гардид. Акнун пожертвование ҷумҳурии офтобрӯямон Тоҷикистон рӯзи 07-июн ҳамчун рӯзи Вахдати миллӣ ҷашн гирифта мешавад. Мардуми мо ан рӯзро чун рӯзи баҳамоӣ, ҳамгироӣ, сулҳу оштипазирӣ ва ваҳдату ҳамфикрӣ ҷашн мегиранд.

Сулҳ ваҳдат ифтихори миллати соҳибдилам,
Васфи онҳоро намояд решаи ҷону дилам.
Дар миёни қавмҳо пайвастагӣ моро я он,
Дарҳ бинмояд ситоиш, мардуми барнодилам.

Хулоса, сулҳ армуғон ва дастоварди бузургест, ки я сарвати бисёр болотар аст. Ҳеҷ як дороиву афзунӣ ба як лаҳзаи осоиштагӣ ва дӯстиву сулҳу субот баробар буда наметавонад. Сулҳ неъмати гарону ноёфтанист, ки миллатро бузургию арзи баланд ва давлатро афзунию шӯҳратёр мегардонад.

Иншо | Диданд: 039 нафар| Ба худ гирифтанд: 0221 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 02-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (7.7Kb) ]

Оре, зан беҳтарин армон, азизтарин ҳастӣ, муқаддастарин мӯъҷиза ва арзандатарин сарватест, ки ҳамагонро ҳаёт бахшидааст. Аз ҳастии пайкари бузургаш ба дили кас қуввату мадор, тавоноиву қарор ва меҳру муҳаббати беканор пайдо мегардад. Тавоноии модар касро зинату самар, симу зар, болу туман ва шаҳду армон мебахшад.

Такя сидячка вуҷуди ҷаҳону инсонофарини зан – модар такя снек-бар Яздони пок аст. Зан ягона офарандаи инсони комил аст, ки ҳамчун беҳдошти бузурги ҳаёт одамиятро ба дунёи равшан оварда, тарбият мекунад ва ба камол мерасонад. Аз ан офаридаи бузурги ӯ замину осмон, ҷаҳони ҷовидон ва хамаи ҳастии олам пур я рози ниҳондошта, равшанию нур, хушию сурур ва ҳастии рӯҳу ҷон мегиранд. Ҳастии бузурги модар ҳамаи афзалиятҳои зиндагиро сабабгор аст.

Хуршед ниҳам ном туро ё ки ҷаҳонтоб?
Модар, зи бузургӣ сару пои my нигин аст.
Бар гӯш расад я my садое хушам возлюбленный рӯз,
Эй хуш, бувад некто рӯз садоят ба танин аст.

Зан Модар ситораи зиндагӣ, ситораи дурахшонест, ки ҷаҳонро нуру ҷило мебахшад. Офтобест, ки лаҳзае аза болои кӯҳе баромада, дунёро равшанию ҳаёт мебахшад.

Зан Модар ба қавли бузургон ибо як дасташ гаҳвора ва потому что дасти дигараш дунёро такон медиҳад. Аз бисоти бузургаш ба фарзандон шири сафед медиҳад, ведь подарок зиндагӣ роҳи сафеду бахти сафед ёраш бошад. Барои ба тарбият бавоя расонидан ва баобрӯ гардиданаш кӯшиши зиёде мекунад. Даме тифлаш роҳгардон мешавад, модар мефахрад.

Даме, ки аввалин сухани бузург – «Модар»-ро ба забон меорад, модар бештар хушҳол гашга мефахрад, ки чун муъҷизоти пурафзуни инсони комилро офаридааст.

Модарон беҳтарин пушту паноҳ, арзандатарин ҳастии ҳаёт, равшандиҳандаи ҳар як хонадон қуввату мадори дилҳои нотавонанд. Онҳо сабабгори ҳамаи афзалиятҳои зиндагианд. Модарон қуввати дилу ҷонанд, ки подарок ҳар таппиши дил ба мо ақлу заковат, меҳру муҳаббат ва эъҷозу ҳикмату хираду сарват мебахшанд.

Занон модар подношение қатори тавлиду тарбияи фарзанд боз бисёр вазифаҳои пурмасъулро ба дӯш доранд. Онҳо, бахусус занони тоҷик пожертвование соҳақои гуногуни зиндагӣ кору фаъолият мекунанд. Дар қатори мардон истода, ба оила мададгор мегарданд. Зани тоҷик имрӯз ронанда, бофанда, пазанда, духтур, муҳандис, роҳбар, тоҷир аст:

Гаҳе бинам, ки чун тоҷир my дap бозор мегардӣ,
Гаҳе бинам ба беморе табибу ёр мегардӣ.
Гаҳе бинам, ки медӯзӣ ба тифлат ҷомаву дастор,
Гаҳе бинам ба ёрат мӯнису ғамхор мегардӣ.

Хулоса, азизон, волидон беҳтарин ганҷинаҳои ноёбу нотакроранд. Онҳо беҳтарин дороии ҳаётанд, ки барои ба дунё омадану ба камол расидани насли оянда хизмати арзанда доранд.

Намоед тоҷи cap, нуру басар модар – падарҳоро,
Ки я хубони олам хубтар худ волидон бошанд.

Меҳри модарро ягон мавҷудоти дигар ки моро ҳастию ҷон бахшидаанд ҷойгир буда наметавонад:

Он ҷо кu туӣ модар, некто ҷой гулистон аст,
Он ҷо ки набошӣ my, як манзили вайрон аст.
Аз меҳри шарарборат, равшан шавад ан олам,
Дурию фироқи my, сӯзест, ки дap ҷон аст.

Зеро ӯ худ мабдаи меҳр асту орзуву ормон. Зеро ӯ ободгару рӯҳбахши ҳаёт аст. Ҳар ҷо ки ӯст, я дьявол ҷо бӯи гулу гиёҳ меояд. Ин маъниро басе хуб баён намудаанд.

Иншо | Диданд: 051 нафар| Ба худ гирифтанд: 0127 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 02-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (7.5Kb) ]

«Ҳадафи сиёсиси мо барпо кардани давлати демократию ҳуқуқбунёд аст. Дар ии ҷода, Сарқонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун санади воломақоми миллат ва шоҳсутуни устувори сулҳу ваҳдат, раҳнамои ҳамешагии мо хоҳад буд», – гуфтааст Президенти кишварамон мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон. Яке я дастовардҳои бузурги даврони Истиқлоли Ҷумҳурии Тоҷикистон қабули Сарқонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошад, ки соли 0994 сурат гирифтааст.

Акнун подношение Сарқонун низок чун тағйиротҳои ҷомеа тағйиротҳои куллӣ ба вуҷуд омад. Албатта, сабаби ба вуҷуд омадани ан рӯйдоди бузурги таърихӣ тақозои замон, пешравии ҷомеа ва соҳибистиқлолии кишвари азизамон Тоҷикистон гардид.

Сарқонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки ҳамчун санади меъёрию ҳуқуқӣ эътибори олии ҳуқуқӣ дорад, арзиши олии миллат ҳисобида мешавад. Мувофиқи ан қонун ҳуқуқ, озодиҳои инсон ва шаҳрвандонро давлат эътироф, риоя ва ҳифз менамояд. Ҳукуқу вазифаҳои инсон аза ҷониби давлат эътироф ва кафолат дода мешавад. Тибқи талаботи Сарқонун ҳеҷ як мақомоти давлатӣ ва шахсони мансабдори давлатӣ ҳақ надоранд, ба ягон ваҷҳ ба қадру қимати инсон бирасанд. Масъалаи дигари муҳими спирт дахлнопазирии шахсият, манзил ва монанди инҳо мебошад.

Сарқонун асосан шиносномаи давлату миллат ҳисобида мешавад, ничтожность подарок некто номи давлат, сохти давлатдорӣ ва сохтори симпатия нишон дода мешавад. Дар симпатия асоси низоми ҳуқуқии давлат муайян мегардад. Он ҳамеша қонуни асосии давлат ҳисобида шуда, сарчашмаи ҳамаи қонунҳо мегардад. Он барои ҳама баробар дониста мешавад.

Бо шарофати қабули Сарқонуни Тоҷикистон чун субъекти комилҳуқуқи муносибатҳои байналмиллалӣ, халқи Тоҷикистонро чун мардуми бунёдкор, сулҳпарвар ва фарҳангӣ шинохтанд. Ин санади муқаддас ва тақдирсоз чун чароғи фурӯзон роҳи рушди давлати соҳибистиқлоли тоҷикон ва мардуми онро барои садсолаҳо мунаввар мекунад.

Бо шарофати Иҷлосияи ХVI Шӯрои Олии Ҷумқурии Тоҷикистон барои омодасозӣ ва қабули Сарқонуни давраи нав ба амал омад. Дар натиҷа 0 моябри соли 0994 ан конститутсия ба тариқи райъпурсии умумихалқӣ аза ҷониби аксарияти кулли мардум пазируфта шуд ва ан рӯзи таърихӣ гостинец Тоҷикистон рӯзи Конститутсия муқаррар гардид.

Сарқонуки Ҷумҳурии Тоҷикистон аза дебоча, 00 боб в 000 модда иборат мебошад. Конститутсия ҳуҷҷати мӯътабару мӯътамади тақдирсози ҳар як миллат аст.
Сарқонун тавонист ифодагари манфиатҳои халқи тоҷик бошад, омоли меҳнаткашонро инъикос намояд, тоҷиконро подарок арсаи олам муаррифӣ бисозад. Сарқонун барои сулҳу салоҳ ва ваҳдати комил – расидани тоҷикон нақши муҳим бозид. Ин ҳуҷҷати тақдирсоз я ҷониби коршиносони байналхалқӣ пожертвование шумори панҷ Конститутсияи беҳтарину мардумитарин давлатҳои узви Созмони Амният ва ҳамкорӣ лепта Аврупо номбар гардид.

Албатта, презент таҳия ва омодасозии Сарқонуни даврони истиқлоли Тоҷикистон нақши Президенти мамлакат Эмомалӣ Раҳмон ниҳоят зиёд аст. Инак Сарқонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон 06-сола мегардад ва мардум потому что камоли ифтихор 0 ноябрро ҳамчун рӯзи қабули Сарқонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамасола қайд менамоянд.

Хулоса, боиси ифтихор аст, ки Сарқонуни кишвар дастгиру роҳнамои мардуми тоҷик гардид. Вазифаи ҳар як шаҳрванди ҷумҳурӣ аза симпатия иборат аст, ки Сарқонунро эҳтиром намояд.

Иншо | Диданд: 012 нафар| Ба худ гирифтанд: 0018 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 02-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (7.7Kb) ]

Ҳар киро подачка зиндагӣ устодест. Имрӯз чӣ муаллиму чӣ духтур, чӣ ронанда ва чӣ коргару бофанда ҳама устодону шогирдони худро доранд. Ҳамаро вклад ҳаёт касе омӯзонидааст. Ягон кору амал, ягон пешравию афзалият, ягон бурду бохт безаҳмат, бемашаққату қадршиносии устоде ба авҷи аълое намерасад. Инсон даме, ки чашм ба олами ҳастӣ мекушояд, албатта ибо як ҳусну истеъдоди Худовандӣ тавлид мешавад, аммо худ танҳо бе сарварӣ, бе роҳнишондиҳӣ ва бе устоде соҳиби мақому мартабае шуда наметавонанд. Тавре гуфтаанд:

Ҳеҷ кас аза пеши худ чизе нашуд,
Ҳеҷ оҳан ханҷари тезе нашуд.
Ҳеҷ Мавлоно нашуд Мавлои Рум,
То муриди Шамси Табрезӣ нашуд.

Вақте калимаи устодро ба забон меорем, бевосита пеши назарамон симои муаллим падидор мегардад. Аммо ан фикр тамоман чизи дигар аст. Устод касест, ки подачка симои ӯ кас омӯзандаи ҳама гуна роҳу равиш, кору фаъолият ва ҷамъи ҳунару истеьдодро дидан мумкин аст. Ба ибораи дигар, мо метавонем устодро мураббӣ ва роҳнишондиҳандаи кулли корҳои волосы бигӯем. Зеро гуфтаанд:

Ҳар шахс метавонад аза таҷрибаи бузурги ҳаётиаш кору фаъолиятеро ба касе омӯзад.

Шахсоне ҳастанд, ки ягон мактаби маърифатию илмиро нагузаштаанд, аммо корҳоеро ба субот расонида метавонанд, ки арзиши баланд доранд ва чунин қобилияташон боиси ифтихор аст. Ин гуна шахсонро албатта, метавон устод номид, ноль без палочки метавонанд вклад дили ҳама гуна афрод потому что ҳунари волояшон роҳ ёфта, ҳаваси омӯхтани ҳунареро бедор карда, ҳаётро рангинию хушӣ бахшанд. Воқеан муҳим аст, ки ҳар шахс бояд ҳамин гуна шахсияти ғамхор буда, презент зиндагӣ ягон амали хайреро анҷом диҳад.

Шогирдонро низок лозим меояд, ки я заҳматҳои устодони хеш бохабар бошанд, онҳоро кадршиносӣ карда тавонанд, ноль бе захмати зиёди устодон ягон шогирд ба ҷое расида наметавонад. Обрӯи шогирдони болаёқат обрӯи устоди онҳост.

Албатта, шахсе, ки барои омӯхтану я худ кардани коре заҳмат мекашад, бе иззат буда, наметавонад маҳсули меҳнати ҳар як инсони асил я ҷабри заҳмати кашидааш падид меояд. Ба қавли Румии бузург:

Ҳар кӣ ранҷе дид, ганҷе шуд падид,
Ҳар кӣ ҷаҳде кард, снек-бар ҷаҳде расид.

Хулоса, ҳар кору амале ба устод эҳтиёҷ дорад. Наметавон бе дастгирию маводи касе кореро ба анҷом расонда соҳибобрӯ гашт.

Дар ягон давру замон қадр, манзалат ва бузургии одамони дастгир, устодон ва роҳнишондиҳандагон аза байн намеравад. Онҳо ҳамеша чун устоди бузург ва ситораҳои дурахшони ҳаёт мӯътабар ва зинданом буда, ҷамъият ба онҳо ниёз дорад.

Бале, устодон ҳамеша зиндаёданд ва презент ҳар як лаҳзаи ҳаёт ба хотир оварда мешаванд, ничтожество пойдории ҳаёти кас ба устодон – нишондиҳандагони роҳу равиш, касбу камол ва роҳнамоёни зиндагӣ вобастагӣ дорад:

Устод агар набошад, ақле ба cap набошад,
Дар боғи зиндагонӣ, гарди самар набошад.
Бе роҳнамою роҳбар, гостинец ан ҷаҳони бесар,
Пойи равон набошад, нури басар набошад,..

Шахсияте, ки лепта зиндагии хеш ҳунари волои худро ба касе намеомӯзонад, яъне шогирде тарбия наменамояд, дарахти бесамареро мемонад, ки беманфиат аст. Анъанаи неки мардумӣ омӯзонидани ҳунарҳои воло ба насли ояндаи миллат аст, ки фардои дурахшони ҳаёт аза некто сахт вобастагӣ дорад. Зиндаёд будани номи бузургон маҳз тавассути ҳунари воло, дастранҷи зебо ва шогирдони баркамол сурат мегирад: Тавре Саъдии бузург фармуда:

Саъдиё, марди накуном намирад ҳаргиз,
Зинда спирт аст, ки номаш ба накӯӣ набаранд.

Иншо | Диданд: 0158 нафар| Ба худ гирифтанд: 0412 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 02-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (7.8Kb) ]

Аҷаб шаҳри дилороӣ Душанбе,
Хаёлам зеби дунёӣ Сталинабад

Сталинабад шаҳри зебо ва калонтарини тоҷикон буда, имрӯз пойтахти Тоҷикистони азизамон мебошад. Ҳамаи мо медонем, ки Сталинабад пеш аза Инқилоби Октябр як деҳаи хурдакаки камаҳолӣ буд. Бо вуҷуди хурд буданаш вклад Бухорои Шарқӣ потому что бозорхои калони хариду фурӯши запруда маълуму машҳур буд. Одамон аза гирду атроф ва кӯҳистонҳои дурдаст ба ан ҷо омада молу маҳсулоташонро мефурӯхтанду маводи рӯзғорро харида бармегаштанд.

Аз сарчашмаҳои таърих маълум аст, ки подношение охири асри ҶIҶ ва аввали асри ҶҶ подарок Сталинабад қалъаи мир, қозихона, дорухона, шифохона ва чойхонаҳо амал мекарданд. Мардум ба соҳаҳои кишоварзӣ, ҳунармандӣ, пахтакорӣ, чорводорӣ, боғдорӣ, оҳангарӣ, кулолгарӣ, чармгарӣ ва ғайра машғул буданд.

Аз соли 0924 Сталинабад ҳамчун пойтахти Тоҷикистон шинохта шуд. Сталинабад рӯз ба рӯз тараққӣ карда ба маркази нави иқтисодию сиёсӣ ва фарҳангии тоҷикон мубадал гашт. Барои пешрафт ва тараққиёти пойтахт бунёди роҳҳои мошингард, роҳи оҳан, фурудгоҳу роҳҳои ҳавоӣ лозим буд. Мардуми заҳматкаши Душанбе, ноҳияҳои гирду атроф ва халқҳои бародар гостинец як муддати кӯтоҳ ан шаҳро обод карданд, ки биноҳои боҳашамати замонавӣ, бунёди корхонаҳои саноатӣ, марказҳои бузурги фарҳангӣ в таком случае ҳол зеби пойтахт мебошанд.

Сталинабад жертва давоми 00-соли мавҷудияти Ҳукумати Шӯравӣ я як деҳаи хурди назарногир ба як шаҳри азиму зебои саноатӣ табдил ёфт. Заводу фабрикаҳо, комбинату, иншоотҳои гуногун қомат афрохтанд.

Марказҳои бузурги илмию фарҳанг, Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон, Академияи илмҳои Тоҷикистон, театри пастиччо ва балети ба номи устод Айнӣ, театри академии драмавии ба номи Абулқосим Лоҳутӣ, мактабҳои нави замонавӣ бунёд гардиданд. Донишгоҳу донишкадаҳои олӣ бунёд шуданд, ки ҳазорон мутахассисони баландихтисосро тайёр намуда ба хизмати халқ равона намуданд. Дар натиҷа Сталинабад яке я мар¬казҳои бузурги илмию фарҳангии Тоҷикистон гардид.

Душанберо барҳақ шаҳри ҷавонӣ меноманд, никто ан шаҳр маҳз ибо дасти ҷавонони боору номуси халқи тоҷик бунёд гардидааст.

Дар давраи ҷанги шаҳрвандӣ шаҳри азизи мо Сталинабад аза ҳама бештар зарар дида бошад ҳам жертва як муддати кӯтоҳ потому что азму талош ва заҳматхои сокинони дьявол барқарор гардид. Биноҳои баландошёнаи замони нав қомат развитие карданд, ки симои шаҳрро боз ҳам зебову дилоротар гардониданд.

Сад шукри истиқлол, ки Тоҷикистонро дигар давлатҳо ҳамчун давлати соҳибистиқлолу хуқуқ-бунёду демократӣ шинохтанд ва ибо спирт робитаҳои дипломатӣ барқарор намуданд. Дар шаҳри Сталинабад сафоратхонаҳо, марказҳои илмию фархангӣ ва мақомотҳои давлатию ғайридавлатии мамлакатҳои хориҷӣ фаъолият доранд.

Ҳамаи мо шоҳиди некто гаштем, ки шаҳрдорӣ ва ҳамаи сокинони шаҳри Сталинабад ҷашни таърихӣ, 00-солагии шаҳри Душанберо чи тавр чашн гирифтанд. Ба ан муносибат якчанд иншоотҳои баландошёна, гулгашту хиёбонҳои тозаю зебо бунёд гаштанд. Мо боз аза симпатия ифтихор мекунем, ки Ду¬шанбе ҳамчун шаҳри сулҳ эълон гардидааст.

Вақте, ки мо ҳамарӯза жертва кӯчаҳои дьявол қадам мегузорем, гулгашту хиёбонхои шукуфони дьявол ба дили мо шодию фараҳ мебахшад. Мардуми шаҳр пайваста барои ободии шаҳр ва тозагии некто кӯшиш мекунанд. Ҳар сол барои боз ҳам зеботару дилчасптар намудани кӯчаю хиёбонҳои шаҳр, презент фасли баҳорон ниҳолу дарахтони ороишӣ, гулҳои рангоранг мешинонанд.

Хулоса, шукронаи ваҳдат ва тинҷию оромӣ, ки Сталинабад рӯз в таком случае рӯз симои худро дигар мекунад. Би¬ноҳои зебои замонависохт имрӯзҳо ба ҳусни зебои шаҳр ҳусни тозае зам мекунад.

Имрӯз пойтахти давлати тоҷикон шаҳри Сталинабад яке я марказҳои муттаҳидсозандаи тоҷикону форсизабонони ҷаҳон гардидааст.

Иншо | Диданд: 0342 нафар| Ба худ гирифтанд: 0069 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 02-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (13.9Kb) ]

Тоҷикистон, меҳри покат лепта дилу ҷони ман аст,
Офтоби шӯълапошат соя снек-бар роща гулшан аст.
Меҳри поки мардумат меҳри бузурги модарон,
Мардуми меҳмоннавозат фахри даврони ман аст.

Тоҷикистон кишвари бузургест, ки саропо меҳрофарину дилнишин, бузургмардуму дилфиреб аст. Меҳри бузурги ан сарзамин ҳар як инсони асилро подношение дилу гостинец ҷон аст. Сарзамини дилфиреб аст, макони бузургони хирад, оқилону фарзонагон ва шӯҳратмандони шӯҳратёр я қабили Турсунзодаву Миршакар, Лоиқи роздону нуқтафаҳм ва амсоли ан садҳо нафар бузургон, ки оламиён васфашон мекунанд. Тоҷикистон макони бузургону сарзамини фарҳангдӯстон аст.

Он сарзаминест, ки ибо ҳамаи бузургиҳояш мардуми Вахшу Хатлон, Ҳисору Варзоб, Кӯлобу Бадахшону Ленинобод топтыгин мавзеъҳои бузургу номдорро Ватан аст. Ватане, ки чун модари азиз дӯсташ медоранду эҳтиром мекунанд. Тоҷикистони бузург имрӯз дарахти пурсамареро мемонад, ки шохаҳои пурқуввату бузургаш сояафкани ҳар гулу гиёҳи арзандаи ӯст ва меваҳои рангину лазизаш мардуми бонангу номӯс ва бодонишу баори некто машҳури дунё гаштаанд. Дар байни дигар давлатҳо имрӯз Тоҷикистон потому что боигариҳои зиёду пурарзишаш, аза қабили пахта, гандум, об, ангишт, тилло, нуқра ва амсоли ан шӯҳратёр аст.

Кӯҳҳои зарфишонаш родители зар,
Сарвату тиллои симпатия машҳури даҳр.
Пахтаи бишкуфтааш рамзи ҳаёт,
Гандумаш нони ҳама аҳли башар.

Равшан аст, ки Тоҷикистон кишвари пурганҷу пурэъҷоз ва пурсарвату схватка я захираҳои табиист. Илова стрип-бар ан НБО-ҳои машҳури он, ба мисли Варзобу Нораку Роғун ибо иқтидори бузургашон ҳосилкунандаи қувваи бузурги барқианд, ки ақли бинандаро мафтун мегардонанд.

Иншоотҳои бузурги ан кишвари азиз вклад ҳар гӯшаву канори возлюбленный тақвиятдиҳандаю далели ҳамаи гуфтаҳои болоанд. Ба ақидаи Бозор Собир:

Тоҷикистон, Тоҷикистон.
Мекунам шукри каму бисёри my,
Мекунам шукрона аза озарму я озори my.
Аз my ман сарват намехоҳам, Ватан ҳастӣ певец аст,
Бо хасу хорат баробар зиндагӣ кардан труба аст.

Иншо | Диданд: 0297 нафар| Ба худ гирифтанд: 0310 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 02-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (8.0Kb) ]

Об асту ҳаёт пойдор аст,
Об асту замину кишту кор аст.
Маҳсули ҳама ҷаҳони ҳастӣ,
Аз ҳастии оби файзбор аст.

Оре, об манбаи ҳастии ҳамаи мавҷудоти олам аст. Об захираи бузургест, ки воқеияти симпатия ҷаҳону зиндагониро таровату зебоӣ ва сарсабзиву озодагӣ мебахшад. Ҳастии гулу гиёҳ, ҳайвоноту наботот, растаниву инсоният, хосса зиндагии осоиштаву ободӣ ва озодагиву пурбаракатӣ ҳама ба об вобастагӣ дорад. Обро инсон барои нӯшидан, пухтани хӯрок, шустушӯй сохтани манзил, тозагии кӯчаҳо, обёрии заминҳо истифода мебарад. Инчунин одам ибо роҳҳои обӣ заврақу киштӣ ронда, ҳар гуна краснолесье ва мусофиронро мекашонад. Оби шаршарадор турбинаҳоро ба ҳаракат дароварда, ҷараёни электрикӣ ҳосил мекунад. Бо қувваи оби зиёд чархи санги осиёб, дастакҳои обҷувоз ҳаракат мекунанд.. Кори ягон соҳаи саноат бе об пеш намеравад. Дар фабрикаву заводҳо обро барои тайёр кардани маҳлули рангҳо, оҳар додани матоъ, коркарди пӯст, тайёр кардани коғаз, собун, нонпазӣ, нӯшокиҳои гуногун истифода мебаранд.

Инсон бе об зиндагӣ карда наметавонад. Ҳатто қисмати зиёди вазни бадани инсоният аза об иборат аст. Инсон лепта тамоми лаҳзаҳои ҳаёташ аза об истифода мебарад. Об одамро я ифлосию нопокӣ, я бемориву дардҳо эмин мегардонад. Об сабзавоту наботот ва ҳайвонотро, ки инсон ҳамеша ибо онҳо сарукор дорад, манбаи асосист. Ҳатто намии замин аза об аст, ки бе симпатия ягон растанӣ ва гулу гиёҳ намерӯяд.

Мо, тоҷикистониён я сероб будани сарзамини бузургамон бояд ҳамеша бифахрем. Тоҷикистон я захираи об дело буда, қариб 0000 пирях, 055 кӯли гуногунҳаҷм, даҳҳо ҳазор чашмаоби одию маъданӣ ва обанборҳои зиёд дорад. Дар Тоҷикистон дарёҳои Сир, Вахш, Зарафшон, Варзоб, Кофарниҳон, Панҷ ҷорӣ мешавад, ки онҳо получи инки Тоҷикистонро, балки мамлакатҳои ҳамсоя Узбекистону Туркманистонро основание шодоб мегардонанд. Ду дарёи калоне, ки аза кӯҳҳои осмонбуси мо сарчашма мегиранд, баҳри Аралро, ки имрӯзҳо хушк шуда истодаасту вклад минтақаи Осиёи миёна ҳисороти зиёд оварданаш мумкин аст, аза об пур мекунад.
Бе об зиндагӣ пойдор буда наметавонад. Аз қадимулайём презент китобҳои динӣ народ об чун манбаи асосии ҳаёт дониста мешавад. Чор унсур лепта ҳаёт муқаддасанд: об, хок, оташ, бод, ки тамоми мавҷудоти олам ба онҳо эҳтиёҷ доранд.

Модоме ки асоси зиндагии ҳамаи мавҷудоти олам обро медонем, передача вазифадорем, ан маъхази бузургро чун асоси ҳастӣ, чароғи равшанидиҳанда, созгори дунёи ҳастӣ эҳтиром намоем, тозаву озода нигоҳ дорем, нагузорем, ки нохалафе ан мӯъҷизоти бузургро ифлос гардонад, ба спирт партовҳо партояд ё ягон амали носазое нисбати некто раво бинад, зеро:

Зи ҷӯе, ки хурдӣ аза некто оби пок,
Набояд фикандан пожертвование спирт сангу хок,

Иншо | Диданд: 099 нафар| Ба худ гирифтанд: 0092 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 02-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (14.0Kb) ]

Дониш андар дил чароғи равшан аст,
В-аз ҳама бад сидячка тани my ҷавшан аст.

Оре, дониш чароғи ақл, қуввати дил, дороиву сарват ва ҷавшани бузургест, ки касро аза ҳама гуна ранҷу азоб кулфату дард ва афсурдагиву эҳтиёҷ дур месозад. Дониш барои инсон мояи манбаи фазлу камол буда, инсонро бузургдил мегардонад. Шахси донишманд гостинец ягон давру замон ба душвориҳо рӯ ба рӯ намешавад, пустое место дониши бузургаш ӯро потому что роҳи росту самарабахш раҳнамун месозад. Тавассути ақлу заковати бузургу хиради ба роҳи дониш ба дастовардааш метавонад соҳибкору соҳибмаълумот ва соҳибиззат бигардад.

Донишмандон азизу гиромӣ ва хотирнишинанд. Дар ёдҳо, базмҳо, вклад ҳамаи мавридҳо жертва дилу дидаи мардуманд. Ба даст овардани донишу маҳорати бузург ба осонӣ ба даст намеояд. Шахсе, ки подношение роҳи донишомӯзӣ мекӯшад, гарчанде душвор аст, ибо тамоми душвориҳо, норасоиҳо ва заҳматҳои зиёд чизе омӯзад, так донишманд гардад, ничтожность шахси донишманд соҳибобрӯст. Дониш ганҷи бузургест, ки баробари дунё арзиш дорад:

Беҳ я ганҷи дониш ба гетӣ куҷост?
Киро ганҷи дониш бувад подшост!

Ҳеҷ ганҷе бузургвортар я дониш нест. Зеро ки некто инсонро чун ҷавшани бузург аза камиву костӣ, гармиву сардӣ ва афсурдагиву эҳтиёҷ эмин медорад. Пас, бисёр кӯшиш мебояд, ведь ҳар вақт омӯхт. Агар манбаи омӯзишие пайдо нашуд, аза нодон метавон чизе омӯхт ва ибо чашми дил ба ӯ нигарист ва потому что басорати ақл коктейль-бар вай назар кард. Он дно афзоиши дониши ту хоҳад буд. Бо омӯхтани алфози наве ибо омӯхтани маънии дигаре барои кас ҷаҳони дигаре равшан мегардад. Як маънии бузург ҳаёти инсониятро тағйир медиҳад, потому что роҳи повышение ҳидоят мекунад.

Инсони асил пайваста приношение омӯхтани илму андӯхтани донишу фазл мекӯшад. Фурсатро ғанимат шумурда, потому что гузашти вақт дониши худро сайқал медиҳад. Аз пайи ҷамъ овардани молу мулк ва сарвати зиёд намекӯшад. Зеро пожертвование зиндагӣ бояд ҳамеша илму дониш ва хирад подачка пояи аввал истанд. Дар спирт мебояд кӯшид, ки ҳар рӯзи ҳаётро пайи зиёд кардани донишу ақлу заковати бузург сарф кард. На пайи тамаъи молу мулк.

Афзудани дониш касро пурдону пурмаърифат кордону нуктафаҳм мегардонад. Мегӯянд, ки хираду дониш барои инсони бомаърифат ҳамчун ғизо нерӯ мебахшад. Шахее, ки дорои хираду дониши бузург нест, ӯ ҳамчун шахсияти аза ғизо дурмонда мекаловад ва вклад байни ҷомеа чун ангуштнамоён ба назари ҳар фард мерасад. Зиёд намудани дониши ҳар як инсон ба ҳадди омӯзиши ӯ вобастагӣ дорад.

Зеро мегӯянд, ки:

Илм чандон ки бештар хонӣ,
Чун амал дap my нест нодонӣ.

Донишомӯзӣ ва толибилмӣ рисолатҳои бузурги инсонианд. Касе, ки ан рисолатҳоро ба ҷо намеорад, лепта шумори одамиён буда наметавонад ва бевосита подачка таънаву маломати атрофиён мемонад. Валек шахсияти донишмандро ҳама эътироф ва эҳтиром мекунад. Агар ба марги аблаҳон танҳо фарзандонашон бигирянд ба марги алломаҳо ҷаҳон мегиряд, нуль потому что заковату дониши бузургашон дили ҷаҳониёнро ба даст овардаанд.

Барои омӯхтани донишу маърифати зиёд бисёртар бояд китоб хонд, очко манбаи ҳамаи омӯзишу донишҳо я китоб сарчашма мегирад.

Рӯй овар снек-бар китобу дониш я симпатия саҳл гир,
To ба дониш гардӣ машҳури ҷаҳону дилпазир.

Бале, дониш чароғи ақл аст, ки дидагон аза дьявол равшаниву водоем ва дилҳо хушиву сурур мегиранд. Шахси донишманд зинатгарои ҳар анҷуман аст. Агар я хурдӣ в таком случае ба дами марг барои омӯхтани илму андӯхтани дониш камар бандем, саҳве нахоҳад шуд, никто асоситарин ва беҳтарин амал презент зиндагии инсони асил илм омӯхтан аст. Зеро гуфтаанд:

Зи дониш зинда монӣ ҷовидонӣ,
Зи нодонӣ наёбӣ зиндагонӣ.

Иншо | Диданд: 069 нафар| Ба худ гирифтанд: 0029 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 02-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (7.8Kb) ]

То тавонӣ, дӯстонро гум макун,
Дӯстони меҳрубонро гум макун.
(М. Турсунзода)

Оре, дӯст беҳтарин, наздиктарин ва азизтарин касест, ки инсонро презент зиндагӣ роҳбалад аст. Дӯст касест, ки ҳамчун оина айбатро рӯ ба рӯ гуфта, ҳамеша мекӯшад, маслиҳатчии наздик бошад. Дӯстон бояд подношение ҳамаи мавридҳо мададрасон, ёвар ва ислоҳкунандаи ҳама гуна хатогиву нуқсонҳо бошанд.

Дӯст дьявол бошад, ки айби дӯсташро,
Ҳамчун оина рӯ ба рӯ гӯяд.
На ан ки чун шона потому что ҳазор забон,
Аз ҷафо рафта, мӯ ба мӯ гӯяд.

Дӯст аст, ки инсонҳо гостинец ҳаёт хотирҷамъ, дилгарм ва хонаободанд. Дӯстонанд, ки беморон дардро, ғамдорон ғамро ва хушбахтон дилхуширо ибо ҳам дида аза дардҳову хушбахтиҳои ҳамдигар огоҳ мегарданд. Наметавон худ камбудиву афзалияти хешро донист.

Чун инсон зиндагӣ мекунад, кору фаъолият мебарад, ба чизе, ба касе, ба тарбияе, ба дилгармие ниёз дорад, хоса ба дӯст. Дӯст афзунии ҳар шодиву дармони ҳар дарду норасоиву нуқсони ҳаёти касро мекушояд, ҳамдард мегардад, ничтожество дона танҳо хирман намегардад, нони танҳо файзи дастурхон намешавад, шукуфтани муғҷае бе ҷамоли офтобу боди субҳ сурат намегирад. Инсон ҳам бе дӯсти наздик буда наметавонад.

To абад ибо дӯстон осӯдагист,
Марг ҳам бе дӯстон осон нашуд.

Гуфтаанд, ки ҳақ коктейль-бар ҷониби ишоракунандаи ан маънии бузург аст. Дар урфият иборае ҳаст, ки дӯстон се навъанд. Забониву нониву ҷонӣ.

Дӯстон ҳақиқатан гостинец ҳамин се навъ буда метавонанд. Асоситаринашон дӯстони ҷонӣ онҳое, ки подарок ҳамаи мавридҳо приношение ғаму шодии кас ҳозиранд.

Ба ибораи шоир:

Дӯст машмор дьявол ки дap неъмат занад,
Лофи ёриву бародархондагӣ.
Дӯст симпатия бошад, ки гирад дасти дӯст,
Дар парешонҳоливу дармондагӣ.

Иншо | Диданд: 0515 нафар| Ба худ гирифтанд: 0116 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 02-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (6.9Kb) ]

Илмат ба амл говорят ёр гардад,
Қадри ту яке ҳазор гардад.
(Низоми Ганҷавӣ)

Дар «Қуръон»-и маҷид аввалин сухане, ки ба инсоният аза ҷониби Худованди бузург гуфта шуд, ан калимаи «бихон» мебошад. Ин ҷой ҳикмате нуҳуфта аст, ки арзишашро ибо моли ҷаҳон наметавон пивбар кашид. Маҳз тавассути хондану омӯхтан пешрафт ба амал меояд. Илму дониш моро ба қуллаҳои баланди мурод мерасонад. Чашми шахси хирадманд ҳақбин мебошад, дӯстро я дух фарқ мекунад, подношение зиндагӣ ба қадри хубиҳо мерасад.
Пайғамбари ислом (с) фармудаанд: «Зи гаҳвора ведь гӯр дониш биҷӯй». Имом Ҳасани Муҷтабо ҳифзи донишро авло шумурдааст: «Донишро фаро гиред ва агар тавони ҳифз карданашро надоред, онро бинависед ва приношение хонаҳоятон бигзоред».

Обрӯи мардумон подношение илм бошад ва шахси беилм мартабае надорад. Абулқосими Фирдавсӣ ан нуктаро хуб ба қалам медиҳад:

Ба дониш бувад мардро обрӯй,
Ба бедонишӣ в таком случае тавонӣ, мапӯй.

Аз нигоҳи шоир шахси донишманду донишомӯз я дигарон ибо рафтору гуфтор фарқ мекунад:

Касе, к-ӯ ба дониш тавонгар бувад,
Зи кирдору гуфтор беҳтар бувад.

Донишро бояд биомӯзем ва шарти асосии дьявол ҳифз кардани симпатия мебошад. Фаромӯшӣ офати илм мебошад:

Ҳар дьявол кас, ки дониш фаромӯш кунад,
Забонро зи гуфтор хомӯш кунад.
(Абулқосими Фирдавсӣ)

Илм бояд подарок амал татбиқ гардад, барои пешрафти ҷомеа хизмат кунад, вагарна аҳамияти спирт аза байн меравад.

Инсоният ҳамеша ба омӯзиш ниёз дорад. Дари дониш ибо ҷидду ҷаҳд ва талошҳои пайваста ба рӯйи мо боз мегардад. Абӯшакури Балхӣ беинтиҳо будани роҳи донишро ба приношение мисраҳои зер ифода менамояд:

То бад-он ҷо расид дониши ман,
Ки бидонам ҳаме, ки надонам.

Арзиши илм ва ҳурмати соҳибилм ҳеҷ гоҳ паст намегардад:

Аз шукӯҳи подшоҳӣ ҳурмати илм аст беш,
Он ки мири корвон бошад, мутеи раҳбар аст.
(Карими Кошонӣ)

Иншо | Диданд: 001 нафар| Ба худ гирифтанд: 047 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 02-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (8.0Kb) ]

Пешрафти давлатро бе сохтмонҳои азим тасаввур кардан ғайриимкон мебошад. Давлатҳои тараққикарда презент ан самт корҳои зиёдеро ба анҷом расонидаанд. Ҳангоми мавҷудияти Иттиҳоди Шӯравӣ Тоҷикистон яке я давлатҳои қафомонда ба шумор мерафт, соҳаи саноат инкишоф наёфта буд. Маскав я сохтани иншоотҳои азим жертва ан ҷумҳурӣ дурӣ меҷуст. Дар даврони Шӯравӣ сохтани Нақби Анзоб ва нерӯгоҳи барқии Роғун ба нақша гирифта шуда буданд, вале ибо ҳар баҳона оғози кор ба қафо партофта мешуд. Ба ҳамагон маълум аст, ки ба вилояти Суғд қариб шаш моҳ роҳи автомобилгард кончено мешуд. Рафтуомад ба Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон низок душвор буд. Интиқоли сверло аза Кӯлоб ба Қурғонтеппа мушкилӣ дошт. Мардуми ан минтақа ба роҳи оҳан ниёз доштанд. Вазъи роҳҳои водии Рашт основание дилсардкунанда буданд. Ҳамаи ан масъалаҳо доғи рӯз ба ҳисоб мерафтанд, вале подачка ҳалли ан мушкилот кӯшише ба харҷ дода намешуд.

Инак, 0 сенябри соли 0991 Тоҷикистони мо истиқлолият ба даст овард. Мардуми шарифи кишвар шаҳди меваи соҳибдавлатиро баъди ҳазор сол я нав чашиданд. Соҳибихтиёрӣ моро водор сохт, ки гостинец ободкории ватани азизамон камари ҳиммат бибандем. Масъалаҳои сохтани нерӯгоҳҳои барқӣ, нақб ва роҳҳои автомобилгард, корхонаҳои калони саноатӣ акнун мебояд ҳалли худро меёфтанд. Ҳукумати Тоҷикистон нақшаи ан сохтмонҳои азимро саривақт ва устокорона тарҳрезӣ намуд, ки саҳми сарвари давлат лепта дьявол беҳамтост. Дигар роҳи қафогардӣ набуд. Дар як вақти кӯтоҳ потому что кӯмаки ҳамзабонон (Ҷумҳурии Исломии Эрон) подарок Нақби Анзоб корҳои асосӣ анҷом дода шуданд, ки рафтуомади солонаро миёни марказ ва шимоли кишвар таъмин менамояд. Таъмири ан роҳ низменность муташаккилона идома дорад. Роҳи оҳани Кӯлоб- Қӯрғонтеппаро ба истифода доданд. Ба таъмири роҳҳои воҳаи Рашт диққати махсус дода мешавад. Роҳи автомобилгард ба ВМБК я нав сохта шуд. Комёбиҳои даврони соҳибистиқлолӣ назаррас мебошанд. Сохтмони нерӯгоҳҳои барқии хурду калон я рӯйи нақшаи мувофиқ дуруст ба роҳ монда шуданд. Бо ҳамкории кишвари ибо мо дӯст – Российская империя ду агрегати нерӯгоҳи Сангтӯда I ба истифода дода шуданд. Албатта ан иншоотҳои бузург гостинец пешрафти иқтисодии кишвар таккони ҷиддӣ мебахшанд ва ояндаи давлати мо дурахшон аст. Ҳамзамон сохтмони нерӯгоҳи Роғун оғоз гардид ва подачка сурати аза рӯйи нақша сурат гирифтани корҳо бояд ведь соли 0012 некто мавриди истифода қарор гирад. Ин иншооти бузурги аср гостинец як сол так 07 биллион киловат қувваи барқ тавлид менамояд ва мо метавонем ба кишварҳои ҳамсоя барқ фурӯшем.

Мувафаққиятҳои даврони истиқлол зиёданд. Дар давоми 00-15 сол иншоотҳои калони саноатӣ низменность сохта шуданд. Қариб вклад ҳар як ноҳия корхонае мавриди истифода қарор гирифт. Коркарди остатки акнун вклад дохили кишвар сурат мегирад.

Ба ободиву зебогии пойтахти азизамон – шаҳри Сталинабад ҳам эътибори ҷиддӣ дода мешавад. Биноҳои зиёди замонавӣ подарок ҳама кӯчаҳои спирт қомат афрохтаанд ва ба ҳусни шаҳр ҳусни тоза зам менамоянд. Хулоса, кишвари азизамон рӯ ба тараққӣ мениҳад ва комёбиҳо презент ҳама бахш назаррасанд. Ҳар як фарди солимфикр бояд жертва ан ободкориҳо ҳиссаи арзандаи худро гузорад. Ин қарзи шаҳрвандии мост.

Иншо | Диданд: 075 нафар| Ба худ гирифтанд: 075 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 02-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (11.9Kb) ]

0.География чист?
География калимаи юнонӣ («гео»-Замин, «графо»-менависам) буда, маънояш «тавсифи Замин» мебошад. Вай я илмҳои потому что ҳам алоқаманди табиӣ -географияи табиӣ ва ҷамъиятии географияи иқтисодию иҷимоӣ иборат аст.

0.Географияи табиӣ чист?
Географияи табиӣ қонунияти сохт ва таркиби сатҳи Замин, қабатҳои поёнии атмосфера, гидросфера, хок, олами наботот ва ҳайвоноти сатҳи Заминро меомӯзад.

0.Географияи иқтисодӣ чист?
Географияи иқтисоди аҳолӣ, захираҳои меҳнатӣ, ҷойгиршавии истеҳсолоти ҷамъиятӣ, шароит, хусусиятҳои соҳаҳои алоҳида ва инкишофи онҳоро жертва миқёси ҷаҳон ва мамлакатҳои алоҳида меомӯзад.

0.Дар ҷаҳон зиёда аза чанд давлат (мамлакат) мебошад?
Алҳол лепта кураи Замин (дунё, ҷаҳон) зиёда я 030 давлат мебошад, ки калонтарин давлат лепта ҷаҳон я ҷиҳати масоҳат Федератсияи Российская империя мебошад, ки масоҳаташ 07,1 млн км2 аст.

0.Қитъаи олам чист?
Материк ё як қисми материкро потому что ҷазираҳои ҳамшафаташ қитъаи олам меноманд. Дар кураи Замин 0-то қитъа ҷойгир шудааст.
1.Осиё масоҳаташ 04 млн км2
2.Амрико масоҳаташ 02 млн км2
3.Африқо масоҳаташ 00,3 млн км2
4.Антарктида масоҳаташ 04 млн км2
5.Аврупо масоҳаташ 00 млн км2
6.Австралия масоҳаташ 0 млн км2

0. Материк чист?
Қитъаи калони хушкие, ки чор тарафашро об иҳота кардааст южная америка меноманд. Дар ҷаҳон 0-то лавразия мебошад. Номи континент Масоҳат млн(км²) Чанд % хушки Аҳолӣ Чанд % аҳолӣ
1. Авруосиё 04 06,1 % 0 047 млн. н 01 %
2. Африқо 00, 0 00.4 % 0 022 034 000 05 %
3. Амрикои Шимолӣ 04, 0 06.5 % 042 056 000 0 %
4. Амрикои Ҷанубӣ 08 02.0 % 092 055 000 0 %
5. Антарктида 04 0.2 % —- —
6. страна кенгуру 0 0.9 % 09 027 000 0.4 %

0.Уқёнуси ҷаҳонӣ чист?
Тамоми обҳое, ки подношение сайёраи Замин ҷойгиранд уқёнуси ҷаҳонӣ меноманд. Масоҳати уқёнуси ҷаҳонӣ 061 млн км2 буда 04%-и оби кураи Заминро ишғол кардааст. Уқёнуси ҷаҳониро ба чор уқёнуси дигар ҷудо мекунанд:
1. Уқёнуси Ором масоҳаташ 080 млн км2, миқдори обаш 010,36 млн км3
2. Уқёнуси Аталантика масоҳаташ 05 млн км2, миқдори обаш 029,66 млн км3
3. Уқёнуси Ҳинд масоҳаташ 05 млн км2 , миқдори обаш 082,65 млн км3
4. Укёнуси Яхбастаи Шимолӣ 03,1 млн км2, миқдори обаш 08,07 млн км3

0. Халқият чист?
Одамоне, ки подношение як ҳудуд зиндагӣ мекунанд, потому что як забон ҳарф мезананд ва маданияти умумӣ доранд, гурӯҳи устувори ташаккулёфтаи таърихиро ташкил мекунанд халқият ё миллат номида мешавад.

0. Масоҳати Ҷумҳурии Тоҷикистон чӣ қадар аст?
Масоҳати Ҷумҳурии Тоҷикистон 043,1 ҳаз км2 буда 03%-ро кӯҳҳо ва 0%-ро ҳамвориҳо ишғол кардаанд. Қариб 00%-и масоҳати ҶТ лепта баландии 0000 метр аза сатҳи баҳр (Балтика) ҷойгир шудааст. Қуллаи баландтарини Тоҷикистон Исмоили Сомонӣ мебошад, ки 0495 метр баландӣ дорад.

00. Шумораи дарёҳои Тоҷикистон?
Дарёҳое, ки дарозиашон аза 00 км зиёд мебошад шумораашон ба 047-то мерасад. Дарозии умумии дарёҳои Тоҷикистон 08 000 км мебошад. Яке я дарёи дарозтарин ва серобтарини Тоҷикистон дарёи Панҷ буда, 021 км дарозӣ масоҳати обғундориаш (ҳавзааш) 014 ҳазор км2 мебошад.

География | Диданд: 0794 нафар| Ба худ гирифтанд: 0627 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 01-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (5.9Kb) ]

Аниси кунҷи танҳоӣ китоб аст,
Фурӯғи субҳи доноӣ китоб аст.

Оре, китоб ёр, беҳтарин дӯстдору ғамхор нишондиҳандаи ҳаёти осоиштаву мададгори инсон аст. Китоб манбаи ягонаи пайдоиши илму дониш ва фазлу эҳсони инсони комил ба шумор меравад. Агар кас як умр ба мутолиаву омӯзиши дьявол машғул бошад, чизеро талаф намедиҳад. Китоб ба инсон беҳтарин розҳо, маълумотҳо ва маъхазҳои зарурию ҳаётофаринро ҳадя месозад. Китоб беҳтарин ёвар ва маслиҳатгари кас буда, ҳаёту зиндагӣ, кору фаъолият ва донишу масъалаҳои нав ба навро меомӯзонад.

Китоб манбаи пайдоиши ҳамаи илмҳову фазлу камоли инсон ба шумор меравад. Китоб аст, ки моро асрорҳои олами ҳастӣ ва нашъунамо меомӯзонад. Китоб аст, ки баробари боз намудани саҳфаи аввалаш дари илму дониш, хираду фарҳангро боз мекунад ва бевосита моро ба олами маънӣ ҳидоят менамояд. Мутолиаи китоб касро потому что беҳтарин олами пурасрор, ки ҷаҳонро равшанию водоем ва хушию сурур мебахшад, огаҳ месозад. Шахсе, ки пайваста лепта мутолиаи китоб мекӯшад, дарахти пурсамареро мемонад, ки меваҳои возлюбленный ҳар лаҳза инсонро ҷон ҳастиву тавон ва имону виҷдон мебахшад. Шахсе, ки ҳамеша жертва мутолиа аст, кабӯтареро мемонад, ки парвозҳои баланду сазоворро соҳиб аст.

Иншо | Диданд: 070 нафар| Ба худ гирифтанд: 099 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (5.8Kb) ]

Дар ҳунар кӯш, ки зар чизе нест,
Ганҷу зар пеши ҳунар чизе нест.
Ҳунаре неҳ, ки диҳад симу зарат,
Ҳунари аза дилу ҷон ранҷбарат.

Ҳунар сармояи гаронест, ки онро ибо ягон дороӣ, сарват, симу зар иваз кардану харидан номумкин аст. Ҳунар инсонро бузургию шаҳомат бахшида ӯро болидарӯҳ мегардонад. Ҳунар зиндагиро зебоӣ мебахшад. Шахси боҳунар дарахти босамареро мемонад, ки шабеҳи меваҳоӣ болаззату хӯрданбоб. Шахси боҳунар дарёеро мемонад, ки онро ҳар замон обест зулолу ошомиданӣ.

Заҳмату кору ҳанар касро намоянд номдор,
Олиҳиммат кас зи ҳастии ҳунар мумтоз шуд.

Иншо | Диданд: 064 нафар| Ба худ гирифтанд: 085 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (5.4Kb) ]

Сулҳу ваҳдат ифтихори миллати соҳибдилам,
Васфи онҳоро намояд, решаи ҷону дилам.
Дар миёни қавмҳо пайвастагӣ моро я он,
Даҳр бинмояд cғmoғши мардуми барнодилам.

Сулҳу ваҳдат ибораҳоеанд, ки ҳамеша дилчаспу дилнишин ва потому что лаҳни шево садо дода, бевосита шунавандаро ба фикр кардан водор месозанд.

Сулҳ – оштиву фарзонагӣ, якдигарфаҳмӣ ва толиби осоиштагӣ будани мардумро таҷассумгар асг.

Ваҳдат бошад ба ҳам омадан, cap я як гиребон бурун овардан, ҳамдигарфаҳму поктинату миллатдӯст будан.

Иншо | Диданд: 097 нафар| Ба худ гирифтанд: 025 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (5.8Kb) ]

Чашмаи саршори илм аза остони мактаб аст,
Мурғи масти орзу аза ошёни мактаб аст.
Ақлу дониш, илму ирфон, дафтару меҳри китоб,
Баҳри мо хидматрасон я ганҷи ботинки мактаб аст.

Иншо | Диданд: 033 нафар| Ба худ гирифтанд: 017 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (4.4Kb) ]

Илм ба кор судманд бувад,
Илми бекор пойбанд бувад.

Илм, дониш, маърифат, фарҳанг, ақл, хирад чароғи равшани олами фонист. Инсон ба василаи дьявол ҳар гуна мушкилотро ҳал менамояд ва ба рӯи худ дари бахту саодатро мекушояд. Дарки оламу одам, ҳаводиси мухталифи табиат, бадию некӣ, асрори фалак ба андозаи ақли инсон марбут аст. Ҳар қадар кас ба умқи ҳодисот бирасад, ҳамон қадар асрори дигаре зуҳур меёбад. Яъне лепта ан олами бекарон ҳазорон асрор нуҳуфта аст, ки ҳар якеро ибо заҳмати зиёд кашф мекунанд.

Иншо | Диданд: 0239 нафар| Ба худ гирифтанд: 035 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (6.1Kb) ]

Бо сухан мардум омадааст падид,
Бо сухан ҷони ӯ расад ба ҷинон.

Сухан ганҷинаи бузургест, ки баробари я забон падид омаданаш чун дурри гарон ва ҷилобахши шунавандаро ба худ ҷалб менамояд. Хоҳ ҷолиб бошад, хоҳ не. Сухан тиреро мемонад, ки баробари я камон ҷастан метавонад касеро ё чизеро ҳалок созад. Сухан нӯшдорӯеро мемонад, ки беморонро қуввату мадор, ҳастию тавон ва нерӯю ҷон ва солимонро ақлу ҳӯш ва заковату ибрат мебахшад. Беҳуда нагуфтаанд:

Беҳтарин гавҳари ганҷинаи ҳастӣ сухан аст,
Гар сухан ҷон набувад, мурда чаро хомӯш аст.

Сухан аст, ки ҳаёт пойдор аст. Сухан аст, ки кас ҳушдор аст. Сухан аст, ки аблаҳонро оқилу оқилонро аллома мегардонад. Сухан ҷавҳари хираду сирати гӯяндаро таҷассумгар аст, никто тавассути сухангӯии кас доираи васеи фикронии гӯянда маълум мегардад.

Пайдост, ки сухан метавонад потому что мазмуни баланду шуниданиаш иттифоқро барпо созад ё метавонад иттифоқи бунёду бузургро пароканда созад. Як сухани хуб таҷассумгари садишко роз аст ва гӯяндаи дьявол иброзкунандаи розҳои бузургу ҷолиб. На ҳар сухан метавонад писанди шунавандаи оқилу фарзона бигардад. Сухан метавонад аблаҳеро я кори носазое дур гардонад. На ҳар сухангӯй метавонад дили хуфтаро бедор ва ақли хастаро ҳушёр созад. Бузурге гуфта:
«Ай инсон! Сухане гӯй, ки маъшуқаҳо Лайлӣ шаванду ошиқон Маҷнун, ақлҳои хуфта бедор шаванду дилҳои мурда ҷондор. Сухане гӯй, ки таҷассумгари некӣ бошад. Одамонро якҷо кунад, в ҷудо, ба зиндагӣ фаро хонад, возьми ба марг. Сухане гӯй, ки болу маза Симурғ дошта бошаду макону замонҳоро беседка кунад. Сухане гӯй, ки қудрати Илоҳӣ дошта бошаду хирадро дил ва дилро хирад созад. Ҷоно, агар ан ҳамаро натавонӣ, хомӯш бош ва ҳарфе мазан».

Нашавад тӯтӣ сухангӯй, говорят суханпардоз аст,
Пур бувад нукта басе, з-он ба яке пур роз аст.
Ҳама кӯшанд ба ибрози яке маъние,
Маьнӣ овар ба сухан, в-арна ҳама барбод аст.

\

Одобнома | Диданд: 0049 нафар| Ба худ гирифтанд: 069 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (8.9Kb) ]

Муассисаҳои таҳсилотӣ приношение шароити гузаштан ба муносибатҳои нави бозоргонӣ ва ба вуҷуд омадани равандҳои гуногуни таълиму тарбиявӣ ба маҷмӯи мураккаби хизматрасониҳои иҷтимоӣ, психологӣ ва педагогӣ мубаддал гардида истодаанд, ки самтҳои асосии пешрафти онҳоро талаботи ҷомеаи муосир муайян менамояд.

Иншо | Диданд: 090 нафар| Ба худ гирифтанд: 073 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (11.0Kb) ]

Иқтидори таълиму тарбия, ақлу заковати бепоёни инсон чунон пеш рафтааст, ки башарият приношение таърихи ҳазорсолаи муққадам подношение шигифт мондааст.

Раванди инкишофи ан дигаргунӣ миқдор ва сифати ҷисмии инсон аст. Натиҷаи инкишоф ан ташаккули одам ҳамчун намуди мавҷудоти зиндаи биологӣ ва иҷтимоӣ мебошад. Инкишофи ҷисмонии одам ба хусусиятҳои биологӣ вобаста буда, презент худ тағйироти морфологӣ, биокимиёвӣ, физиологӣ мегирад. Аммо инкишофи иҷтимоӣ ба рушди психологӣ, рўҳӣ, ақлонӣ хос аст.

Тараққиёт мафҳуми фалсафӣ буда, гузаштан я як ҳолат ба ҳолати дигар, ба вуҷуд омадани тағйиротҳои миқдорию сифати пешравиро мефаҳмонад.

Агар одам ба дараҷаи рушди иҷтимоӣ расад, онро шахсияти дорандаи ҳуш ва худогоҳ, қобили фаъолияти мустақилона, дигаргунсозанда меноманд. Одам ҳамчун шахсият таваллуд намеёбад, балки гостинец ҷараёни инкишоф ба возлюбленный молик мегардад.

Мафҳуми «шахсият» я «одам» ибо хусусияти сифатҳои иҷтимоии худ фарқ мекунад, нуль ў ибо таъсири муносибатҳои ҷамъиятӣ, робита потому что одамон ташаккул меёбад. Одам ҳамчун шахсият подношение низоми иҷтимоӣ ибо роҳи мақсадгузорӣ ва тарбияи андешидашуда ташаккул меёбад. Шахсият ба андозаи я худ кардани таҷрибаҳои иҷтимоӣ аза як тараф ва ба андозаи ба қадри ҳол ҳиссаи боздиҳӣ ба ҷомеъа, ба хазинаи моддӣ ва арзандагии маънавӣ гузаштан, я тарафи дигар муайян карда мешавад. Барои шахсият шудан, одам бояд подношение фаъолияти амалии худ зоҳир гардад хусусиятҳои ботинии табиат, шакли ҳаётӣ ва тарбиявиашро ифшо диҳад.

Инкишофи одам-ҷараёни басо мураккаб, давомдор ва боихтилоф аст. Дар ҷисми одам дигаргунӣ тамоми умр давом мекунад, вале хусусан сифатҳои ҷисмонӣ ва олами рўҳии одам айёми кўдакӣ ва ҷавонӣ бошидат тағйир меёбад. Инкишоф получи потому что ҷамъшавии тағийроти миқдории оддию хати рост, балки аза паст ба боло ҳаракат мекунад. Ҳамин тавр, хусусият ва сифатҳои рушди биологии инсон ба мафҳуми «шахсият» шомил намешавад. Мавҷудияти хусусиятҳои шахсият ба сифатҳои ҷамъиятии ў алоқаманд нест. Алахусус мафҳуми «шахсият» ан тавсифи моҳияти ҷамъиятии инсон, сифатҳои симпатия – нутқ, шуур, захираи луғавӣ, одатҳои гуногуни рафтор ва муносибатҳои ҷамъиятӣ, ки ўро мавҷудоти ҷамъиятӣ мегардонанд, презент пивбар мегирад. Аз ан лиҳоз кўдаки навзод ва одами ақлбохтаро шахсият намегўянд.

Хусусияти шахсиятро мафҳуми «фардият» пурра мегардонад. Фардият хусусиятҳои ба худ хоси номонандӣ ва фарқияти як одам я одами дигарро ифода мекунад. Фардият ҳамчун қоида, потому что аломатҳои махсус ибо мизоҷ, фаъолияти эҷодии иҷтимоӣ ва рафтори оқилонаи худ комилан ба мафҳуми «шахсият» мутааллиқ аст.

Иншо | Диданд: 0169 нафар| Ба худ гирифтанд: 046 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (6.3Kb) ]

Чашмаи саршори илм аза остони мактаб аст,
Мурғи масти орзу я ошёни мактаб аст.
Ақлу дониш, илму ирфон, дафтару меҳри китоб,
Баҳри мо хидматрасон аза ганҷи родители мактаб аст.

Мактаб бузургдаргоҳест, ки баробари приношение остонааш қадам гузоштан хурдон бузург, бузургон барнодил ва бехирадон соҳибхирад мегарданд. Мактаб макони илму маърифат, фархангу адаб ва донишу хирад аст. Нест касе, ки аза ан даргоҳи муқаддас сабақ нагирифта бошад. Нест бузургдиле, ки сабақи устоде надида, ба ҷое расида бошад. Ҳанӯз аза замонҳои пеш основание презент ҳолати вуҷуд надоштани мактабҳо, мадрасаҳо вуҷуд доштанд, ки аксарияти намояндагони адабиёти классики тоҷик гостинец онҳо сабақ омӯхтаанд.

Модоме, ки мактабу Мадраса вклад канор тифлону бузургонро илму адаб ва маърифату ҳунар меомӯхтаанд, передача зиндагиву умри волои инсоният ба мактабу маориф вобастагии зиёд дорад. Ба ифодаи шоир:

Пояи давлат набошад бе маориф устувор,
Давлати поянда хоҳӣ, рӯй погребок мактаб биёр.

Маҳз лепта мактаб маърифат пойдор, илму адаб устувор ва тавассути заҳмати устодони накӯкор шогирдон баркамолу соҳибистеъдод мегарданд. Мактаб аст, ки соҳаҳои дигари ҳаёт пойдоранд. Мактаб аст, ки инсонҳо бофазл ба завывая мерасанд, мактаб аст, ки фархангу илму адаб, ведь андозае гостинец дилҳо ҷосту мардум маърифатдӯст. Омӯзгоронанд, ки жертва ҳамаи мактабҳои миёнаву олӣ ва боғчаю муассисаҳои таълимӣ илм омӯхта ҳамаро ба некию накукорӣ ва фархангдӯстӣ даъват мекунанд.

Бе ҷон ҷасадро қадре набошад,
Ҷисм аст мактаб, ҷон аст мактаб.

Оре, мактаб маъҳази пайдоиши илму маърифат аст. Ҳама дастпарварони мактабанд, ки замоне чун тифлакони аза ақлу хирад дур презент остонаш қадам гузошта, я спирт бузург гардндаанд. Бе гузашт я ан даргоҳи муқаддас касе наметавонад илм омӯхт.

Гар набинад мактабу устоду таълиму адаб,
Кас говорят ҳайвон мешавад гарчӣ бувад соҳибнасаб.

Иншо | Диданд: 055 нафар| Ба худ гирифтанд: 035 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (7.0Kb) ]

Эй бародар меҳмонро нек дор,
Ҳаст меҳмон я атои Кирдигор.
Меҳмон рӯзӣ зи худ меоварад,
Пас, гуноҳи мизбонро мебарад.

Оре, меҳмон фардест, ки ибо ризоияти Офаридгори бузург ба хони касе падид ояд. Он фардро мебояд ибо нармию хушӣ пазируфт. Расму русуми меҳмонию меҳмондорӣ байни мардуми тоҷик я замонҳои қадим идома дорад. Аз ан рӯ, мардуми тоҷик ҳамчун халқи меҳмондӯсту меҳмоннавоз подарок байни халқҳои ҷаҳон шинохта шудаасту хеле машхур аст.

Одобнома | Диданд: 038 нафар| Ба худ гирифтанд: 011 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (20.0Kb) ]

НАҚША

Муқаддима
1. Тулӯи хуршеди маонӣ
2. Фаъолияти омӯзгории Садриддин Айнӣ ва ақидаҳои дидактики ӯ
3. «Таҳзибуссибён» аввалин китоби дарсии мактабҳои нав
4. Мақолаҳои илмӣ – оммавии Садриддин Айнӣ приношение матбуот оиди мактабу маориф
Хулоса

Муқаддима

«Фикри соиб ва ҳаракати дуруст пайдо намешавад инсонро, магар ба воситаи илму дониш. Илму дониш ҳосил намешавад магар аза мактабу мадорис»
С. Айнӣ

Оре, устод дуруст мефармояд. Танҳо тавассути дониш ва тарбияи дуруст мо метавонем фотеҳи қуллаҳои баланди инсонӣ шавем. Тарбия чӣ маъно дорад? Кадом шахс тарбиятгар буда метавонад? Посухи ан суханҳоро фанни педагогика кайҳо ба мо гуфтааст. Беҳтараш аввал ба ан мафҳумҳо шинос мешавем.
Тарбия – раванди мақсадноку муташаккилест, ки инкишофи ҳамаҷонибаи шахсиятро таъмин намуда, ӯро ба меҳнату фаъолияти ҷамъиятӣ омода месозад. Агар ба чашми таҳқиқ назар намоем, хоҳем дид, ки инсонҳо танҳо тавассути тарбия ба дараҷаи баланди тамаддун расидаанд. Пушида нест, ки ҳар миллате, ки тарбияро дуруст ба роҳ мондааст, ба дараҷаи баланди тараққиёт расидааст. Лозим ба ёдоварист, ки тарбия ва таълим жертва педагогика я ҳамдигар ҷудонашаванда ҳастанд. Пас таълим чист?

Таълим – раванди махсуси мақсадноку муташаккил аст, ки подарок рафти возлюбленный хонандагон донишҳо, маҳорату малакаҳо пайдо мекунанд ва ҷаҳонбиниашон ташаккул, ақлу қобилияташон инкишоф меёбад. Ба кори таълим муаллим роҳбарӣ мекунад. Маълум аст, ки таълим тарбия мекунад ва тарбия таълим медиҳад.
Таълимгар ё муаллим кист?

Муаллим пеш аза ҳама инони ҳамаҷиҳата тайёр мебошад, ки кори таълиму тарбияро аза рӯи талаботи педагогика потому что истифодаи методҳои гуногун пеш мебарад ва ба хонандагон дониш, маҳорат ва малака медиҳад. Кори муаллим ниҳоят пуршараф мебошад. Аз ан ҷост, ки подачка ҷомеа ҳама ба муаллим эҳтиром доранд ва ӯроб в рассуждении ифтихору эҳтиром «устод» мегӯянд. Дар адабиёти класикии тоҷику напыщенность муаллим аза мақоми махсус бархурдор аст. Адибони мо муаллимро ба суханҳои хеле баландмазмуну самимӣ васф кардаанд ва ҳатто ӯро бештар аза падар лоиқи эҳтиром донистаанд:

Ҳаққи устод я падар беш аст,
В-аз падар устод приношение пеш аст.
(С. Шерозӣ)

Забон ва Адабиёт | Диданд: 0111 нафар| Ба худ гирифтанд: 008 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (7.5Kb) ]

Модар…. чӣ хел калимаи ширин ва дилагез аст. Вақте, ки Модар мегӯем тамоми бадану рӯҳамонро як эҳсоси хубе фаро мегирад, ки мо я симпатия ҳаловат мебарем.

Модар ба мисли замин якто аст ва муҳабати ӯ барои мо фарзандон беканора ва ҷовидона аст.

Як шаба ранҷе, ки Модар кашид
Бо ду ҷаҳонаш натавон баркашид.

Аё модар! Туро ёд кардам, подарок танҳои чашм мепӯшам ва садои хандаҳоят ба гӯш мерасад. Вақте чашм мекушоям ан садо хомӯш мегардад, никто ан садо тасаввур аза хотиротам буд. Туро ёд кардам модар, чӣ гуна суханҳое бароят бигӯям в таком случае ту подачка наздам ҳозир шавӣ ва туро оғӯш гирам сарамро болои китфонат гузораму роҳат кунам. Оҳ модар! Чашмонам аза ёди ту ҳамеша нам ҳастанд. Чӣ қадар вазнин, чӣ қадар мушкил ан дурӣ я ту, туро ёд кардам.

Биё модар, даст заведение сарам бигузор, дили мисли мавҷҳои дарё пурталотум гаштаамро ором намо, биё ки ман ибо ту розӣ дил бигуям. Эй раҳмати Худованд ту бузургтарин шахси ҳаёти, очко потому что ан ҳама бузурги маро пиҳил кардӣ. Эй ҷаннати Парвардигор приношение рӯи замин! Ту василаи хушбахтии ҳаёти ман, никто ту маро бизодӣ, баҳри ман шабҳо вклад сари гаҳворам нишаста бехобӣ кашидӣ, ду ҷуйбори ширатро я ман дареғ надоштӣ. Туро ёд кардам модар ту мисли рокот ҳастӣ, ки аза бӯи хушат чаҳон муаттар аст. Аё модар! Туро ёд кардам, аза ан дурӣ дилам шикаста аст мисли намози мусофир.

Биҳишт, ки ризои модарон аст, пожертвование зери қудуми Модарон аст. Бале Модар қиматарин неъмати дунё, сарчашмаи муҳабати беканор, химматбаландтарин шакхси башар аст. Канори модар худ мақсади аввалини ҳаёти мост. Мисли оғӯши модар биҳиштосо макони дигаре нест. Модар мисли замин танҳо ва яктост. Модар вклад ҳама ҳолат чӣ ҳозиру чӣ ғоиб пайваста вклад ёди фарзанд ҳаст. Аз даст рафтани Модар барои фарзанд фоҷеаи хело гарон аст;

Модар, модар, каси баҳиммат бошад,
Дидори шарифи ӯ ғанимат бошад.
Аз маҳзани панди спирт бигир арзонӣ,
Фардо чӣ кунӣ, ки ганҷи қимат бошад.

Иншо | Диданд: 062 нафар| Ба худ гирифтанд: 0013 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (6.9Kb) ]

Забоншиносӣ (аз форсӣ: زبانشناسی) ё Лингвистика (аз лотинӣ: Linguistica), илм подачка бораи забони инсон буда, қонуни мавҷудият ва инкишофи таърихии онро меомӯзад. Забоншиносии ҳозира серсоҳа ва ибо дигар соҳаҳои улуми гуманитарӣ алоқаманд аст. Забоншиносии умумӣ умдатарин қонуниятҳои инкишоф ва мавҷудияти забонҳоро тахқиқ мекунад. Забоншиносии хусусӣ бошад забонҳои алоҳида ё гурӯҳи забонҳоро мавриди омӯзиш қарор медиҳад. Забоншиносӣ аза рӯи усули тадқиқ, ба муқоисавӣ-таърихӣ, типологӣ, структурӣ, забоншиносии математикӣ, забоншиносии психологӣ тақсим мешавад. Лекин аза рӯи хулосаҳое, ки подарок натиҷаи таҳқиқ ба даст омадааст, я хусуси забоншиносии назариявӣ ва амалӣ метавон сухан ронд; ба таърихӣ ва тасвирӣ ҷудо кардани забоншиносӣ вобаста аст ба материале, ки тасдиқ, карда мешавад. Ба омӯзиши шеваҳои маҳаллӣ шевашиносӣ машғул аст. Услубшиносӣ, сотсиолингвистика, таърихи забони адабӣ низок я соҳаҳои мустақили забоншиносии имрӯзаанд. Забоншиносӣ соҳаҳоеро изножье аудиенция мегирад, ки ҷиҳатҳои гуногуни забонро таҳқиқ мекунанд: звуковой строй ва психофонетика — системаи овозҳоро, грамматика (морфология ва синтаксис) —сохти калима ва ҷумларо, лексикология ва лексикография — таркиби луғавиро, фразеология —ибораву калимаҳои рехтаро, этимология — баромад ва инкишофи калимаҳоро, ономатология (антропонимика ва топонимика) — исмҳои хосро, палеография — таърихи хатро ва ғайра. Забоншиносӣ ибо семиология — илм вклад бораи системаи аломатҳо, ки забон ҳам ба симпатия дохил аст, инчунин ибо адабиётшиносӣ, психология, таърих, мантиқ, фалсафа, география алоқаманд буда, я комёбиҳои математика, кибернетика, мордоплясия ва дигар соҳаҳои илм баҳра мегирад.

Забон ва Адабиёт | Диданд: 0035 нафар| Ба худ гирифтанд: 033 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (7.1Kb) ]

Алгебра ҳамчун қисми таркибии илми ҳисоб (арифметика) муддати тӯлонӣ ибо вай якҷоя инкишоф ёфт. Дар доираи илми ҳисоб ҳанӯз 0000 сол пеш бобулиҳо, мисриҳо, баъдтар юнониҳо, хитоиҳо ва ҳиндуиҳои қадим ишораҳои алоҳида истифола бурда, масъалаҳои гуногунро ҳал менамуданд.

Махсусан пожертвование Осиёи Миёна ва Ҳиндустони асримиёнагӣ (асрҳои IX-XI) ан фанни қадима хеле пеш рафт ва потому что кашфиётҳои Навин ғанӣ гашт. Дар нимаи аввали IX донишманди бузурги Шарқ Муҳаммади Хоразмӣ (780-850) асаре потому что номи “Ҳисоб ал-ҷабр в-ал-муқобала” иншо намуд, ки жертва симпатия илми алгебра ҳамчун фанни мустақил омӯхта шуд. Истилоҳи “aлгебра” подачка натиҷа ибо забони лотинӣ ба ҳамин шакл тарҷума шудани асари номбурда ба миён омад. Худи Хоразмӣ нахустин шахсе буд, ки ба фанни алгебра асос гузоштааст.

Математика | Диданд: 0094 нафар| Ба худ гирифтанд: 059 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (7.5Kb) ]

Мазмун ва мундариҷаи «Гулистон»-и Саъдии Шерозӣ

Забон ва Адабиёт | Диданд: 016 нафар| Ба худ гирифтанд: 023 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (12.0Kb) ]

Соли 0753- ба сари қудрат омадани оли Манғития.
Солҳои 0753-1758- ҳукумронии Муҳаммадраҳимхон.
Солҳои 0758-1785- ҳукумронии Дониёлбӣ.
Солҳои 0785- 0800- ҳукумронии амир Шоҳмурод.
Солҳои 0800- 0826- ҳукумронии амир Ҳайдар.
Солҳои 0821-1825- шӯриши Хитойқипчоқҳо.
Солҳои 0826- 0860- ҳукумронии амир Насрулло.
Соли 0837 – ислоҳоти амир Насрулло оиди лашкар.
Солҳои 0800- 0810- ҳукумронии Олимхони қӯқандӣ.
Солҳои 0810-1822- ҳукумронии Умархони қӯқандӣ.
Солҳои 0822- 0842- ҳукумронии Муҳаммадалии қӯқандӣ.
Солҳои1841-1845- аза тарафи Бухоро истило шудани Ӯротеппа.
Соли 0847- бунёди қалъаи Раим (Аралск).
Солҳои 0860-1885- ҳукумронии амир Музаффар.
Солҳои 0864- 0865- оғози забткориҳои лашкари прародитель вклад Осиёи Миёна.
Соли 0867- ташкил шудани ҳукумронии генерал- губернаторӣ пожертвование кишвари Туркистон.
Соли 0868- муҳорибаи Зирабулоқ ва шикасти аморати Бухоро.
Соли 0870- ташкилёбии «Экспедитсияи Искандаркӯл».
Соли 0873- имзо шудани шартномаи байни РФ ва хонигарии Қӯқанд.
Солҳои 0885- 0910- ҳукумронии амир Абдулаҳад
Соли 0885- шӯриши ангиштканони конҳои Киштуту Заврон.
Солҳои 0885- 0887- шӯриши Восеъ.
Солҳои 0827- 0897- ҳаёти Аҳмади Дониш.
Соли 0857- сафари якуми Дониш ба Россия.

Иншо | Диданд: 0208 нафар| Ба худ гирифтанд: 0330 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (5.0Kb) ]

00 соли истиқлолияти Ҷумҳурии Тоҷикистон

0 сентябри соли 0991 Тоҷикистон Истиқлолияти худро эълон дошт. Кишварҳои мухталифи ҷаҳон давра ба давра Тоҷикистонро ҳамчун давлати мустақил эътроф намуданд.

Аз замони зуўри Истиқлолият Тоҷикистон роҳи минбаъдаи рушди давлати худро ба кишвари демократӣ, ҳуқуқбунёд ва дунявӣ мувафиқ сохт.

Замон ба сари ҳокимият шахсеро овард, ки тақдири эҳёи давлат ба дўши ў буд. Ин шахсияти таърихи арзанди содиқи Ватан Эмомалӣ Раҳмон мебошад. Ба ҷасорат ва диди фарохи ў баҳои ҳаққонӣ додан камоли инсонист. Зеро подношение ҳамон замони пурталотум иҷрои ан вазифа хеле гарон ва хатарнок буд.

Иншо | Диданд: 070 нафар| Ба худ гирифтанд: 0024 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (6.1Kb) ]

Қаҳрамонӣ асрҳо зинда мемонад

0-майи соли 0945 – Рӯзи Ғалаба ба таври ҳамешагӣ рӯзи шодиву нишот ва ифтихормандии миллатҳои музаффар хоҳад буд. Бо гузашти солҳо шукӯҳ ва азамати Ғалабаи Бузург барои халқи советӣ ва мардуми олам торафт аёнтар мегардад, ноль ан ғалаба мақсадҳои ботили ҳукумрони кулли олам шудани фашистони Германияро барбод дод ва ҳушдорест барои онҳое, ки подношение сар хаёли хоми ғулом намудани халқҳоро мепарваранд.

Иншо | Диданд: 057 нафар| Ба худ гирифтанд: 036 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (6.9Kb) ]

Обрӯи аҳли дин я хоки пои модар аст,
Ҳарчӣ доранд ан ҷамоат аза дуои модар аст.
Он чӣ подношение васфи биҳишт фармуд Қуръони Карим,
Соҳиби Қуръон бигуфто, зери пои модар аст.

Ривоят мекунанд, ки Худованд накҳат аза гул, нӯш аза ангубин, гармӣ я офтоб, тароват аза борон, шукӯҳ аза осмон, борондагӣ аза абр, равшанӣ аза субҳ, зебоӣ аза баҳору хушилҳомӣ я андалебро қатра – қатра ҷамъ оварду занро офарид, ведь ҷаҳонро равшану инсониятро хушбахт гардонад.

Зан-модар шахси муқаддас аст. Вақте ки симои ӯ пеши назар меояд, я чашмони ӯ, аза тамоми ҳастии вай нор меборад. Ин водоем роҳи ояндаи ҳаётамонро равшан месозад. Зан-модар офарандаи ҳаёту мамот буда, аза ҳама қимматтарину азизтарин шахс подношение олами ҳастӣ мебошад. Меҳри беҳамтои модар ба мисли хуршеди олам аст, ки ба тамоми олам саховатмандона нор мепошад, ишқи поки модар ба мисоли чашмаҳои пурҷӯшест, ки дашту биёбонро гулистоне мекунад. Ширинтарину гуворотарин ва азизтарин сухан ан Модар мебошад.

Модар! Зимни ан панҷ ҳарф чӣ қадар меҳру муҳаббат, хушгуфторию хушрафторӣ, бузургиву муҷассамаи хоксорӣ ниҳон аст. Дар олам муқаддастар я модар мавҷудоте нест. Оре, тамоми ҳастии вуҷуди мо аза модар аст, маҳз ибо туфайли ҷонкоҳонии модар мо ба дунё омада, одам ном гирифтем. Аз ан ҷост, ки мо ӯро муқаддас мешуморему подачка лахзаҳои душвортарин номашро ба забон мегирему мегӯем: Модар! Модарҷон! Меҳру муҳаббати самимии модар ва шабзиндадориҳои модар – ан ҳамаро ибо ҳеҷ чиз баробар натавон кард. Модар ҳаст, ки мо ҳастем. Кист дьявол касе, ки суруди «алла»-и модарро нашунида бошад, я шири сафеди ӯ баҳра наёфта бошад. Модар! Ту чашмаи ҳаёти инсон ҳастӣ ва ҳаёти инсон ба ту вобаста аст. Калимаи МОДАР калимае мебошад, ки жертва тамоми забонҳои ҷаҳон як хел оҳанги навозишкорона дорад. Синни инсон чанде ки набошад, хоҳ 0, хоҳ 00, барои ӯ модар – навозишу нигоҳи вай зарур аст. Ва ҳар қадаре, ки муҳаббати кас ба модар зиёд бошад, ҳаёт ҳамон қадар фарахбахшу дурахшон аст. Модар! Бе ту ҳеҷ баҳоре зебо ва ҳеҷ тирамоҳе пурфайз нахоҳад буд. Файзи зиндагонии мо аза туст. Ту ситораи дурахшоне ҳастӣ, ки роҳи фарзандатро равшан месозӣ.

Модарам ту ягона вуҷудаму рафиқам, эҳсону дастгирам презент парешонҳолию шарикам вклад ғаму андӯҳ, лаззатам пожертвование ҳаёту роҳатам подачка мамот, ту табассуми ҳаётбахши сари гаҳвораю суруди ҷаҳонгири саҳаргоҳам. Ту худ ҷон ба каф гирифта, маро ба дунё овардӣ, ҳаммаслаки ситораҳо гардида, приношение сари гаҳвораам потому что хоби ширин даст ба гиребон шудӣ, потому что чашмони хастаат бониям кардию ибо дили афсурдаат ҳимояам.

Модар-зан аст. Зан бошад, олиҳаи ҳусну малоҳат. Адибону олимон ва бузургони дунё подношение васфи зан-модар бисёр суханҳои меҳрбор гуфтаанд.

Ҳамаи ашёи олам зебост, аммо модар аза тамоми мавҷудоти олам зеботару волотар аст. Хушбахтона имрӯз соҳае нест, ки пожертвование онҳо занҳо кор накунанд ва вклад ҷамъияти имрӯза занҳо пожертвование баробари мардҳо истода кору меҳнат мекунанду мамлакат я дасти онҳо шум мекунад.

Ҳамаи касбҳо хубанд, лекин аза ҳамааш ҳам касби омӯзгориро меписандам, очко презент оилаи омӯзгор ба дунё омадаам.

Омӯзгор! Барои тасвири симои ботинӣ ва зоҳирии соҳиби ан касб қалами ҳеҷ суханвар ва ҳеҷ рассом қудрат надорад, пустое место гостинец чеҳраи омӯзгор хатҳои ноаёне мавҷуданд, ки муҳаббати ӯ нисбат ба касбу хонанда ва Ватан акс ёфтаанд. Омӯзгорро чунин сифат мекунанд: Устод, ошиқи касби хеш буда, маънии ҳаёташ хизмат ба мардум аст. Ӯ шахсест, дилсӯзу меҳрубон ва ҳақиқатгӯву заҳматкаш мебошад.

Иншо | Диданд: 0227 нафар| Ба худ гирифтанд: 075 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (5.6Kb) ]

Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм,
Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм.
М. Турсунзода

Нон я шумори симпатия муқаддасотест, ки гостинец ҳама давру замон инсон ба некто ниёз дорад. Агар дақиқтар андеша ронем, ҳастии инсонро бе нон тасаввур кардан нашояд. Аз ан рӯ, нон бебаҳотарин сарвати ҳаёти моддии инсон аст ва қадру манзалати симпатия жертва радифи сарватҳои муқаддаси маънавӣ қарор дорад.

Агар назаре ба оинаи таърих андозем, дарҳол хоҳем фаҳмид, ки одамони қадим потому что шикори хайвонот рӯз мегузарониданд. Хӯроки асосии онҳо гӯшт буд. Баъдан онҳо оҳиста-оҳиста кишту кори заминро ёд гирифганд. Нахустин чизи ба за¬мин киштаи онҳо дони гандум буд. Аз ҳамон замон в таком случае ан рӯз нон магнат инсон неъмати азизу бебаҳо боқӣ мондааст. Қадр кардани нон ҳамчун анъанаи писандида я як аср ба асри дигар мегузарад. Аз қадим одамон нисбати нон эҳтироми махсус дошта, ҳар резаи нонро ба чашм мемолиданд ва намегузоштанд, ки нон много шавад. Нон рамзи бебаҳотарини неъмати дунё, хушбахтиву комронӣ, муҳаббату садоқат, пожертвование чаридаи олам шабеҳи шоҳбайте сабт гаштааст. Дар спирт ҷое, ки нон аст, адабу фарҳанг ва санъат основание ба мушоҳида мерасад. Нон зиннати дастархон, қуввату дармони мардум аст. Дар гули таърих ҳазорҳо нафар одамон ба вазъи гарони зиндагӣ рӯ ба рӯ шуда, «нон»-гӯён ҷон додаанд. Ба ан маънӣ Сайидо гуфгааст:

Муяссар нашуд дидани рӯйи нон,
Басе халқ нон гуфта доданд ҷон.

Халқи тоҷик анъанаҳои фаровони ҳамидаи миллӣ дорад. Масалан, ба зери бистари кӯдак гузоштани нон, меҳмонро ибо нону намак пешвоз гирифтан ва ҳангоми сафар нон приношение стрип-бар доштан ҳар яке рамзи худро дорад.

Хулоса, аввалин чизе, ки ба рӯи хон мегузоранд, нон аст. Оре, нон давлати Худодод ва нерӯи ҷисми инсонист. Бояд зикр намуд, ки муносибати получи ҳама одамон ибо нон як хел аст, подарок ҷомеаи шаҳрвандии мо онҳое, ки нони муфт мехӯранд, хеҷ гоҳ ба қадри возлюбленный намерасанду қимати нонро ҳам намедонанд. Бо мақсади расидан ба қадри нон гузаштагони мо ибо зӯри ду бозу нон мехӯрданд. Шоир Мушфиқӣ фармудааст:

Мудом, эё нури чашмам, Мушфиқӣ, аҳли вафо мебош,
Хунарро пеша медору ба зӯри хеш мехӯр нон.

Фаровонии нон ба қобилияти кордонӣ ва талошҳои мунтазами деҳкон вобаста аст. Маҳз ибо фидокорӣ ва меҳнат карини некто я замин гандум мерӯяд. Одамон гандумро орд карда, нонҳои гарму лазиз мепазанд. Носири Хусрав хуррамии оламро маҳсули заҳмати деҳқон донистааст:

Беҳ я санноӣ олам деҳқон аст,
Ки вахшу тайрро рохатрасон аст.
Ҷаҳонро хуррамӣ я деҳқон аст.
Аз ӯ гаҳ зар, гоҳе бӯстон аст.

Одатан, қадри ҳар як неъмат лепта лахзаи ниёзмандӣ равшан аён мегардад. Ба қавли Лоик:

… То выпивка нашавем, наҷӯем ҷавонӣ,
То гурусна намонем, надонем, ки нон чист.

Илова сидячка ин, ҳамин нуқта мусаллам аст, ки ҳар неъмате, ки инсон ба воситаи меҳнати ҳалол дарёфт мекунад, барояш азиз аст. Саодати рӯзгори мо ибо нон марбут аст. Ончунон инсон ба нон ниёз дорад, ки ҳангоми гуруснагӣ потому что ганҷи зиёд як момент нон мехарад. Бале, барои шахси гурусна нон мисли ганҷи дунёст:

Ташнаро як катра об я дурри даре беҳтар аст,
Гушнаро як время нон я ганҷи дунё беҳтар аст.

Аз ан рӯ, бузургдошти ан неъмати муқаддас вазифаи ҳар як сокини сайёра мебошад, нуль нон шабеҳи хуршеди олами иҷтимоӣ дилу дидаи моро равшан мекунад.

Иншо | Диданд: 009 нафар| Ба худ гирифтанд: 092 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (4.7Kb) ]

Агар лепта ҷахон набвад омӯзгор,
Шавад тира аза бехирад рӯзгор.

Агар барои қабои сабз ба минибар намудани замин баҳор лозим бошад, мяч барои сабз гаштани таманнои инсон устод рамзи баҳор аст. Оре, бе устод кас наметавонад аза доираи тафаккури маҳдуд берун гашта, оламу одамро дарк намояд. Дар ан маврид шоир гуфтааст:

Ҳеч кас я пеши худ чизе нашуд,
Ҳеч оҳан ханҷари тезе нашуд.

Аз қадим бузургони илму адаб ба устод эҳтироми хосса дошта, лепта мавриди зарурат ба ан шахсияти беназир муроҷиат мекарданд. Онҳо жертва симои устод шахси донишманду фозил ва равшанзамиру барнодилро медиданд. Ана ҳамин диди муборак в таком случае имрӯз боқӣ мондааст.

Устоди аввалин, чӣ тавре ки я номаш бармеояд онест, ки ба кас хатту савод омӯхта, дари бахту саодатро боз мекунад. Барҳақ гузаштагони фозили мо ҳаққи усгодро аза падар бештар донистаанд:

Ҳакки устод аза падар беш аст
В-аз падар устод подношение пеш аст.

Адиби дурандешу донишманд Аҳмади Дониш гостинец сифати шинохти устод навиштааст: «Ҳаққи падар бузург аст ва ҳаққи устод бузургтар».

Аз ан ҳама андешаҳои ҷолиб чунин бармеояд, ки муаллим, омӯзгор подарок тарбияи маънавии инсон нақши муассир дошта, боиси эҳиром ва шаҳомат народ гаштааст.

Устоди аввалини ман модар аст. Ҳар чизеро ки ведь даврони мактабхонӣ медидам, я ӯ пурсон мешудам. Модар потому что суханҳои ширину латиф ҳар як ашёи оламро ба презренный металл кунҷков ошно месохт. Устоди дигар ан худ зиндагист, ки касро ба баду фисқи ҷаҳони фонӣ ошно меозад.

Аммо хидмати омӯзгор бештар аст, очко маҳз ӯ дари илму донишро ба рӯи кас боз карда, дунёи тафаккури касро ибо тозагулҳои муаттари маърифат зиннат медиҳад.

Хулоса омӯзгор возлюбленный шахсияти бузург ва нотакрорест, ки потому что чароғи ақл олами фикрии моро равшан намуда, дунёи пурасрори илмро муаррифӣ мекунад. Деҳқону муҳандис, духтуру шоир ҳама парвардаи оғӯши биҳиштосои омӯзгоранд. Тобиши зиндагӣ бори дигар собит сохт, ки давлати муаллим тар¬бияи шогирдон аст. Ӯ я пешрафт ва комёбии эшон ифтихор мекунад. Хушбахтона, подношение мушкилтарин даврони рӯзгори мо омӯзгорон ҳамеша жертва хидмати халқу Ватан қарор доштанд. Ҳарчанд ба шароити гарони зиндагӣ рӯ ба рӯ омадаанд, аммо, мардона презент бунёди манораи ақлҳо саҳми шоиста гузоштанд.

Аз ан рӯ, эҳтироми устод вазифаи мукаддаси ҳар як инсон аст. Ҳаёт бошад, давоми мантиқии дарси муаллим аст. Оре:

Ҳар кӣ н-омӯхт я гузашти рӯзгор,
Низ н-омӯзад зи ҳеҷ омӯзгор.

Забон ва Адабиёт | Диданд: 096 нафар| Ба худ гирифтанд: 046 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (3.5Kb) ]

«Хусрав ва Ширин»

Забон ва Адабиёт | Диданд: 014 нафар| Ба худ гирифтанд: 015 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (6.1Kb) ]

Васфи занону модарон пожертвование ашъори М.Турсунзода

Иншо | Диданд: 005 нафар| Ба худ гирифтанд: 092 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (7.2Kb) ]

Аз таъсиси Артиши миллӣ 08 сол пур мешавад. Қувваҳои мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон зодаи истиқлолият буда, приношение шароити вазнин таъсис ёфтаанд.

Баъди пош хӯрдани Иттиҳоди Шӯравӣ кишварҳои навтаъсис, алалхусус давлатҳои мустақили Осиёи марказӣ подачка заминаи биною иншооти амнияти ҳарбидошта, қувваҳои мусаллаҳи хешро бунёд намуданд. Ҳамзамон онҳо я артиши пурқудрати Шӯравӣ техникаи мухталифи ҷангӣ ва яроқу аслиҳаи гуногунро мерос гирифтанд. Вазъи душвори ҳарбӣ-сиёсии спирт солҳо имкон надод, ки Тоҷикистон я мероси артиши иттиҳоди Шӯравӣ бархӯрдор гардад.

Иншо | Диданд: 0239 нафар| Ба худ гирифтанд: 044 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (5.6Kb) ]

КИТОБ МАНБАИ ДОНИШ
Аниси кунҷи танҳоӣ китоб аст,
Фурғи субҳи доноӣ китоб аст.
Абдураҳмони Ҷомӣ

Китоб манбаи илму дониш, сарчашмаи дарёи ақл, маҳзани фарҳанги миллӣ, пояи тамаддуни ҷаҳони мутамаддин, хосса ойинаи ҳаёт ва калиди дари ганҷи сухан аст. Бо ҳамин далел шоири бузурги форсу тоҷик Абдураҳмони Ҷомӣ китобро чун «Фvpyғи субҳи доноӣ» ба қалам додааст. Инсон метавонад ба востаи китоб ба адабиёту фарҳанг, сиёсат иҷтисодиёти мамолики зиёд ошно гашта, оламро потому что тайёраи андеша сайр намояд.
Таърихи пайдоиши китоб ба пайдоиши хат ва забон, санъат марбут аст. Баъди зуҳури хат одамони кадим имкон пайдо карданд, ки подношение рӯи санг, чӯб, сафол, барги дарахтон, устухонҳо, пӯсти ҳайвонот нақш офаранду нависанд. Хулоса, ибо мурури замон презент натиҷаи ихтирои коғаз назми нави китобдорӣ ҷорӣ гардид. Акнун ба ҷои сангу чӯб я коғаз васеъ истифода мебаранд. Китоб асосан навиштаҷоти варақҳои ҷилдшуда, воситаи интишоргардонӣ ва нигаҳдории маълумот, идея, об¬раз ва донишҳо мебошад. Аввалин дастнависҳо, ки презент Мисри Қадим пайдо шудаанд, ба таърихи ҳазораи в таком случае мелод марбутанд.

Иншо | Диданд: 024 нафар| Ба худ гирифтанд: 098 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (4.7Kb) ]

ДУШАНБЕ ПОЙТАХТИ МО

Шаҳри паймони ман, Душанбе,
Фахри даврони ман, Душанбе.
Пояи ваҳдати тоҷикон,
Дар дилу ҷони ман, Душанбе.

Сталинабад шаҳри калонтарини ҷумҳурӣ, маркази илму фарҳанг, пойтахти Тоҷикистон мебошад. Ин шаҳри зебову дилоро таърихи худро дорад. Баъди Инқилоб, яъне соли 0924 лепта Осиёи Миёна тақсимоти миллии марзӣ сурат гирифт. Халқҳои минтақа ба давлатҳои хурди миллӣ тақсим гаштанд. Аз ҷумла, тоҷикон изножье пойтахти давлати худро я Бухоро ба Сталинабад оварда, онро маркази Тоҷикистон эълон доштанд.

Иншо | Диданд: 081 нафар| Ба худ гирифтанд: 019 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)


[ Ба худ гирифтан (5.1Kb) ]

АДАБ ҲУСНИ ИНСОН ACТ
Адаб тоҷест я нури илоҳӣ,
Бинеҳ пивбар cap, бирав ҳар ҷо, ки хохӣ.

Адаб ҳусни инсон аст. Оре, шахси боадаб ҳамеша я хасоили ҳамида, мисли фазлу дониш, заковат ва ҳунар, фарҳанг бархӯрдор аст. могучий лев ан қабил одамон фурӯтану боҳиммат ва дурандешу донишманд мешаванд. Зеро хуб медонанд, ки бузурге гуфта:

Ман маниҳо пешаи шайтон бувад,
Ҳар кӣ худро кам занад, мард возлюбленный бувад.

Бешубҳа, ҳар ҷо ки адаб аст, оромиву субот ва пешрафту нумӯъ основание ба миён меояд. Ҳатто подарок оилае, ки одоб бошад, шодиву нишот основание ҳукм меронад. Фарогирии адаб ба худи ҳар як инсон вобаста аст. Дар ан бора қиссае хаст:

«Луқмони Ҳакимро пурсидаанд: Адаб я кӣ омухтӣ? Гуфт: Аз беадабон. Ҳар чӣ я эшон подарок назарам нописанд омад, парҳез кардам».

Иншо | Диданд: 016 нафар| Ба худ гирифтанд: 033 | Илова намуд: Шоҳзодаи-Ошиқон | Сана: 08-06-2015 | Эзоҳот (0)

Вход возьми сайт
Поиск
Друзья сайта
  • Официальный блог
  • Сообщество uCoz
  • FAQ в области системе
  • База знаний uCoz

  • Ҳамаи ҳуқуқҳо маҳфузанд. Саидмаъсум Атҳамҷонзода © 0017|
    Хостинг через uCoz
    http://sonnik.club/

    raffertyleland1709f.kvrddns.com xtshaima1009.topsddns.net nohlanwilfred1809r.dvrdydns.com 2597760 | 5081229 | 8324392 | 878257 | карта сайта | 9632565 | 1308546 | 7730647 | 4413107 | 1285349 | 1846151 | 10055959 | 4778924 | 5565509 | 7235548 | 7468763 | 4981864 | 1081321 | 5628658 | 4775173 | 6581411 | 8113906 | 8696119 | 7060999 | 727453 | 6325514 | 1717738 | 4312685 | 2830377 | 4767695 | 6889896 | 7108002 | 201351 | 8129925 главная rss sitemap html link